บทที่ 10 EP:09 ท้อง
เดือนกว่าๆ ถัดมา
ฉันถูกเรียกมาที่บ้านของคุณติณภพ แม่ของคุณติณภพเป็นคนเรียกให้ฉันมาที่นี่เองบอกว่ามีเรื่องสำคัญที่จะต้องเคลียร์กัน ฉันเองก็ไม่รู้ว่าเรื่องอะไรเหมือนกัน พอมาถึงก็ได้เห็นคุณติณนั่งก้มหน้าอยู่และมีผู้หญิงที่ชื่อจีรณานั่งอยู่ด้วย
"สวัสดีค่ะคุณแม่"
"มาแล้วก็นั่งลง"
"....." ฉันเดินไปนั่งลงข้างๆ คุณติณ
"ฉันมีเรื่องที่จะต้องบอกกับเธอ จะไม่บอกให้รู้เลยเดี๋ยวก็จะหาว่าข้ามหน้าข้ามตากัน"
"มีอะไรหรอคะ?"
"ตาติณกับหนูจีเกินเลยกันจนหนูจีท้อง"
"วะ ว่าไงนะคะ" เมื่อกี้ที่ฉันได้ยินฉันฟังไม่ผิดใช่ไหม
"หนูจีท้องกับตาติณ"
"กะ เกิดอะไรขึ้นคะคุณติณ มันเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นได้ยังไง?" ฉันหันไปถามคุณติณ แต่กลับไม่ได้รับคำตอบอะไรเลย
"ฉันแค่จะให้ลูกชายของฉันรับผิดชอบหนูจีเพราะยังไงเด็กในท้องก็เป็นหลานของฉัน ที่สำคัญถ้าตาติณไม่รับผิดชอบทางนั้นก็จะเอาเรื่อง"
"คุณติณคุณช่วยอธิบายให้ฉันฟังที"
"ผมขอโทษ ผมไม่รู้ว่ามันเกิดขึ้นได้ยังไง"
"แสดงว่าคุณนอกใจฉันจริงๆ หรอ"
"...."
"งั้นแสดงว่าเรื่องคืนนั้นก็เป็นความจริงสินะคะ"
"หมายความว่ายังไงเรื่องอะไร"
"มีคนเอาโทรศัพท์ของคุณส่งรูปคุณมาให้ฉัน ตอนแรกฉันไม่ได้คิดอะไรมากเพราะคิดว่าคุณคงเมา แต่นี่คุณ..."
"ข้อความอะไรทำไมผมไม่รู้เรื่องเลย?"
"...." ฉันหยิบโทรศัพท์ของตัวเองออกมาแล้วเปิดรูปให้เขาดู เพราะทั้งข้อความและรูปก่อนหน้านั้นถูกลบออกไปหมดแล้ว ก็ไม่แปลกหรอกที่คุณติณจะไม่รู้
เพราะเขาได้เห็นข้อความเขาก็ตกใจไม่ต่างกัน เพราะที่ฉันแคปรูปภาพเก็บเอาไว้มันมีทั้งข้อความด้วย
"นี่มันหมายความว่ายังไง จีทำแบบนี้ทำไม?"
"เปล่านะคะจีไม่ได้เป็นคนทำ"
"หลักฐานชัดขนาดนี้ยังจะกล้าปฏิเสธได้ยังไง วันนั้นพี่เมามาก พี่จำอะไรไม่ได้เลยแล้วพี่ก็ไม่ได้เล่นโทรศัพท์ด้วย"
"พี่มีนกำลังใส่ร้ายจี ไม่จริงนะคะคุณป้าจีไม่เคยทำอะไรแบบนั้นเลย"
"นี่เธอจะมาใส่ร้ายหนูจีทำไม"
"อย่าเข้าข้างคนผิดค่ะคุณแม่!" ฉันตวาดออกไปนี่เป็นครั้งแรกที่ฉันทำแบบนี้
"มีนคือผม..."
"ตอนแรกฉันไม่คิดอะไรมากเพราะฉันเชื่อใจคุณ แต่ตอนนี้คุณทำลายความเชื่อใจที่ฉันมีต่อคุณจนหมดสิ้นเลย คุณทำแบบนี้กับฉันได้ยังไง ความรักที่ฉันมีให้คุณมันยังไม่มากพอหรอคุณถึงได้นอกใจฉัน หรือว่าคุณอยากมีลูกอยู่แล้วแต่ฉันมีลูกให้คุณไม่ได้สักทีคุณก็เลยไปมีอะไรกับผู้หญิงคนอื่น?"
"มีนผมขอโทษ ผมไม่อยากจะปฏิเสธอะไร แต่ผมก็ยังไม่มั่นใจว่าผมทำจริงๆหรือเปล่า"
"พี่ติณพูดแบบนี้ได้ยังไงคะ ถ้าพี่ไม่ได้ทำแล้วจีจะท้องได้ยังไง คืนนั้นเรามีอะไรกันจริงๆ เพราะพี่เมา ก็ไม่แปลกนี่คะที่พี่จะจำอะไรไม่ได้เลย"
"จีหยุดพูดก่อน"
"ปล่อยค่ะ อย่ามาจับตัวมีน"
"มะ มีน ขอร้องนะอย่าเพิ่งเชื่อเรื่องนี้ ขอให้ผมได้พิสูจน์ก่อน"
"จะพิสูจน์อะไรอีกตาติณ แค่น้องท้องแค่นี้ครอบครัวพ่อแม่ของเขาก็อายจนไม่รู้จะเอาหน้าไปไว้ที่ไหนแล้ว ยังไงแกก็ต้องรับผิดชอบนะเพราะเด็กในท้องก็คือลูกของแก"
"แม่ครับ ก็ได้ครับ ถ้าจะให้ผมรับผิดชอบผมจะตรวจดีเอ็นเอด้วย วันนี้ไปที่โรงพยาบาลกันเลยไปตรวจให้รู้แล้วรู้รอดว่าท้องจริงๆ หรือเปล่าแล้วถ้าท้องก็ตรวจดีเอ็นเอไปเลย"
"นี่พี่ติณไม่เชื่อหรอคะว่าจีท้องกับพี่จริงๆ"
"ไม่ใช่ไม่เชื่อแต่พี่แค่ต้องการความจริง ถ้ามันเป็นความจริงพี่ก็พร้อมจะรับผิดชอบ...แค่ลูก"
"พี่ติณ!"
"ถ้าอยากจะทะเลาะกันก็ตามสบายค่ะ"
"แล้วคุณจะไปไหน?"
"ปล่อยค่ะ"
"มีน อย่าไปเลยนะ"
"แล้วให้ฉันอยู่เพื่ออะไรคะ เคลียร์กันเองเถอะค่ะถึงยังไงเรื่องนี้ฉันก็ไม่มีสิทธิ์ตัดสินใจอะไรอยู่แล้ว"
"ฉันจะให้เธอหย่ากับตาติณ เพื่อที่ตาติณจะได้มารับผิดชอบหนูจี เพราะยังไงเธอก็ท้องไม่ได้อยู่แล้วนี่ ก็หย่ากันให้จบๆ ไปซะ ย้ายออกไปอยู่ขนาดนั้นแล้ว ก็ไม่ต่างอะไรจากเลิกกันแล้วล่ะ"
"....." เขาเจอคำพูดแบบนี้ฉันถึงกับพูดไม่ออกเลย มันจุกไปหมดกับคำพูดของคนเป็นแม่ นี่เขาคิดได้ยังไงที่จะให้ลูกชายของตัวเองหย่าขาดกับคนรักเพื่อไปรับผิดชอบกับผู้หญิงอีกคนนึง นี่คือความคิดของคนเป็นแม่คนแล้วเหรอ
"ไม่ครับคุณแม่ผมจะไม่หย่ากับมีนเด็ดขาด ถ้าเด็กในท้องของจีเป็นลูกของผมจริงๆ ผมจะรับผิดชอบ ผมจะเป็นคนเลี้ยงเด็กเอง แต่ผมจะไม่หย่ากับมีนเด็ดขาด ให้ตายยังไงผมก็ไม่มีทางหย่า!"
"ตาติณ!"
"....." ฉันได้แต่ยืนนิ่งไม่อยากจะพูดอะไรเลยเพราะถ้าอ้าปากพูดออกไปน้ำตาของฉันมันได้ไหลออกมาแน่ๆ ยิ่งรักมากมันก็ยิ่งเจ็บมากเป็นธรรมดา และยิ่งได้มาเจอสถานการณ์แบบนี้ มันโคตรจะเจ็บเลยล่ะ
"แต่พี่ติณทำจีท้องนะคะ เด็กในท้องก็เป็นลูกของพี่ จีแค่อยากให้พี่รับผิดชอบ"
"เหอะ!" ได้ยินแบบนั้นแล้วฉันอดไม่ได้ที่จะต้องหัวเราะออกมา แต่เป็นหัวเราะที่สมเพชผู้หญิงคนนี้ และรู้สึกรังเกียจคำพูดของผู้หญิงคนนี้จนไม่อยากจะเข้าใกล้
"หัวเราะอะไร?"
"ผู้หญิงที่ดีเขาต้องรู้จักผิดชอบชั่วดี รู้ว่าเขามีครอบครัว มีภรรยาแล้วก็ควรจะถอยให้ห่าง ฉันไม่รู้หรอกนะว่าเธอถูกสั่งสอนมายังไง แต่การที่เธอทำแบบนี้มันกำลังบ่งบอกถึง คุณสมบัติผู้ดีที่มีอยู่ในตัวของเธอ บอกว่าเป็นคนรวยมีฐานะในสังคม เรียนจบมาสูงไม่ใช่หรอ แต่เธอคิดได้แค่นี้เอง เหอะ! ฉันล่ะเสียดายความรู้ที่เธอร่ำเรียนมาจริงๆ อุตส่าห์เรียนมาแต่สุดท้ายดันเสนอตัวมาเป็นเมียน้อยเนี่ยนะ?"
"คุณป้าคะพี่มีนด่าจี"
"นี่!"
"หยุดค่ะ หยุดเข้าข้างกันสักที คุณแม่ก็รู้นี่คะว่ามีนกับคุณติณเราแต่งงานจดทะเบียนสมรสกันแล้ว เรื่องครอบครัวคุณแม่ก็น่าจะรู้ดีนี่คะว่าอะไรมันถูกไม่ถูก การที่คุณแม่เอาผู้หญิงมาประเคนให้สามีของมีนถึงในบ้านแบบนี้ มีนไม่ด่าถอนหงอกให้ก็บุญแค่ไหนแล้วค่ะ"
"เธอกล้าพูดแบบนี้กับฉันเลยหรอ?"
"ไหนๆ ก็ไหนๆ แล้ว รับผิดชอบกันไปเถอะค่ะ ส่วนเธอระวังตัวเอาไว้ด้วย อย่าลืมว่าฉันมีใบทะเบียนสมรสส่วนเธอก็เป็นแค่เมียน้อย ฉันฟ้องหย่าเมื่อไหร่ครอบครัวของเธอได้อับอายคนในสังคมแน่"
"มีน มีน แล้วนั่นคุณจะไปไหน"
"ไม่ต้องมายุ่งกับฉัน ไปจัดการเรื่องในครอบครัวของคุณซะ!"
