บทที่ 48 EP:47 เวรกรรมตามทัน

โรงพยาบาล…

“อึกโอ๊ะ โอยย…” มันอดไม่ได้ที่จะต้องร้อง ทันทีที่รู้สึกตัวและขยับร่างกายไปมา มันรู้สึกเจ็บแปล๊บเหมือนร่างกายขาดครึ่งไป โดยเฉพาะตรงช่วงท้องที่เจ็บจนงอตัว ขยับก็ลำบากไปหมด

ม่านตาค่อยๆ เปิดขยายรับแสงภายในห้อง ก็ทำให้พอจะนึกออกว่านี่คือโรงพยาบาล ไม่ใช่ข้างถนนตามภาพจำที่จำได้ก่อนจะหมดสติลงไป

“...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ