บทที่ 30 ผู้หญิงที่ชื่ออรปรียา

"พีร์..."

น้ำเสียงเรียบหรูเอ่ยชื่อผู้ชายที่คุ้นเคยออกมาเบาๆ นิ้วเรียวที่เพนต์เล็บสีนู้ด เลื่อนหน้าจอสมาร์ตโฟนดูรูปภาพที่กำลังเป็นไวรัลสนั่นโซเชียล รูปของประธานบริษัทหนุ่ม ในชุดวอร์มสีฟ้า กำลังโอบเอวผู้หญิงหน้าจืดคนหนึ่ง โดยมีเด็กอนุบาลยิ้มแฉ่งอยู่ตรงกลาง!

"เป็นไปไม่ได้" อรปรียาพึมพำกับตัวเอง เธอค...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ