บทที่ 40 อย่าฝืนคนเดียว

เสียงกระดิ่งหน้าร้านดังขึ้น พร้อมกับบานประตูกระจกที่ถูกผลักเข้ามาอย่างแรง

ร่างสูงใหญ่ของซีอีโอหนุ่มเข้ามาภายในร้าน บรรยากาศเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง ไม่มีกลิ่นหอมของเนยอบใหม่ ไม่มีเสียงเพลงเปิดคลอเบาๆ มีเพียงความเงียบเหงาและกล่องลังกระดาษสีน้ำตาลวางซ้อนกัน

เก้าอี้ไม้ถูกยกขึ้นคว่ำซ้อนทับกันไว้บนโต๊ะ รูป...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ