บทที่ 43 คนที่ไม่ยอมแพ้

อรปรียาเม้มริมฝีปากแน่น

“คุณยังไม่ได้คิดเลยด้วยซ้ำ”

“ฉันคิดแล้ว”

“เพราะมัดไหมใช่ไหม”

แววตาของพีร์ภูรินท์เปลี่ยนไปทันทีที่ได้ยิน

“อย่าเอาเธอมาเกี่ยว”

“แต่คุณกำลังจะเอาบริษัททั้งบริษัทไปเสี่ยงเพื่อเธอ”

อรปรียาหลุดเสียงดังเป็นครั้งแรก ความอดทนที่รักษามาตลอดเริ่มพังทลาย

“ผู้หญิงคนนั้นให้อะไรคุณกันแน่พีร...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ