บทที่ 30 30

รอยยิ้มบนมุมปากของอีกคน ทำเอาผมทำตัวไม่ถูกเหมือนกัน พักนี้ผมปากไวมาก หรือสิ่งที่พูดออกไป มันเป็นความร้สึกที่ออกมาจากใจกันแน่ แต่ไม่ว่าจะเพราะเหตุผลอะไรก็เอาเถอะ สุดท้ายก็พูดออกไปแล้ว แก้ไขไม่ทันแล้วเหมือนกัน 

ผมมองหน้าน้ำหวานอีกครั้ง และเลือกที่จะถามเธอออกไปตรงๆ

"ตกลงว่าไง ยังอยากจะดูหนังต่ออีกหรื...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ