บทที่ 47 47

[ PART น้ำหวาน ]

ดวงตากลมโตมองท่อนแขนแกร่งที่พาดอยู่บนเอวคอดกิ่ว หัวใจเต้นแรงขึ้นมาเรื่อยๆ ยิ่งยามที่ลมหายใจอุ่นๆ สม่ำเสมอเป่ารดที่ต้นคอของเธอ มันยิ่งส่งผลให้ใจดวงน้อยเต้นไม่เป็นส่่ำ ตลอดค่ำคืนที่ผ่านมา คนตัวโตทำตัวแปลกไป พูดจาดี อ้อนก็ได้ เขาบอกแหละ ว่าเขาจะไม่ทำอะไร แต่สุดท้ายกลับใช้คำว่าขอกินน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ