บทที่ 18 ทิฐิ

ตอนที่ 18 [Part ปริญ] ทิฐิ

วันเวลาที่มันผ่านไปแต่ละวินาทีสำหรับผมนั้นมันช่างเชื่องช้าและเนิ่นนานจนดูเหมือนกาลเวลามันหยุดนิ่งอยู่กับที่ไม่ได้เคลื่อนไปไหนเลย ผมจมอยู่กับความรู้สึกผิดที่มีต่อปูน ความรู้สึกผิดนั้นถมทับกดให้ผมจมดิ่งลงไปอยู่กับความเศร้า จนดึงตัวเองกลับขึ้นมาไม่ไหว

“คุณปริญครับ” เสียงไ...