บทที่ 43 ทำร้าย

"อื้อ... พี่หิรัญ อย่าแกล้งสิคะ เจ้าขาจะนอน"

เสียงหวานพึมพำงึมงำอยู่ในลำคอเมื่อผมยังคงใช้ปลายนิ้วเกลี่ยลูบไปตามแก้มเนียนไม่ยอมหยุด

แสงแดดรำไรส่องลงบนร่างบางที่พยายามจะมุดหน้าหนีลงกับแผงอกเปลือยเปล่าของผม สองแขนแกร่งของผมกระชับอ้อมกอดแน่นขึ้นแกล้งฝังจมูกลงบนแก้มนุ่มฟัดความหอมจนคนตัวเล็กหลุดหัวเราะค...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ