บทที่ 49 ดุ

หลังจากที่ความเงียบงันพัดผ่านเข้ามาภายในห้องนอนใหญ่ และเสียงลมหายใจเข้าออกอย่างสม่ำเสมอของคนตัวเล็กเป็นสัญญาณบอกว่าเธอได้ดิ่งลึกสู่ห้วงนิทราอันแสนสงบไปแล้ว

ผมออกมานั่งที่ห้องนั่งเล่นหลังจากเจ้าขาหลับไปได้สักพักใหญ่ ลมโชยเอื่อยจากระเบียงคอนโดหรูไม่อาจช่วยลดทอนความฟุ้งซ่านในอกของผมได้เลยแม้แต่น้อย

ผมท...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ