บทที่ 17 นิดากลัวผี

“ไม่กล้าปิดไฟนอนเหรอ”

“ค่ะ” ฉันพยักหน้ารับหงึก ๆ

“ปิดไฟแล้วเปิดวิดีโอคอลไว้สิ เดี๋ยวคืนนี้พี่อยู่เป็นเพื่อน”

“แล้วพี่คิณไม่นอนเหรอคะ”

“กว่าพี่จะนอนก็อีกสักพัก เรานอนก่อนเลย”

“เอางั้นก็ได้ค่ะ” ฉันกดบันทึกรายงานก่อนจะเดินไปปิดไฟในห้องจนในห้องมืดสนิทมีเพียงแสงจากหน้าจอแล็ปท็อปที่ยังส่องแสงให้คว...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ