บทที่ 25 เชื่อใจ

“พี่คะ พี่ยังไม่ได้เปิดกล้องให้ฉัน”

“โอ๊ะตายจริง ขอโทษจ้ะ” พี่เมนิลยกยิ้มอย่างไม่ได้ใส่ใจ หรือเพียงแค่สะใจที่เห็นใบหน้าเหวอของฉันตอนที่เผลอมองรูปนั้นเข้าไปเต็มตากันแน่ ฉันรับโทรศัพท์ที่เปิดหน้ากล้องถ่ายรูปไว้แล้วเรียบร้อยก่อนจะถอยห่างหามุมถ่ายรูปดี ๆ ให้พับพี่เมนิล

“พี่เมนิล หนูจะถ่ายแล้วนะคะ”

...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ