บทที่ 58 ไม่ยอมแพ้หรอก

“จำได้ เจอเธอทีไร มีเรื่องให้พี่ต้องช่วยทุกที” หนุ่มรุ่นพี่ตอบกลับด้วยน้ำเสียงเหนื่อยหน่าย แต่ก็ลอบอมยิ้มเบา ๆ จนฉันหัวใจสั่นระรัว

“หนูไม่เห็นพี่ที่มหาวิทยาลัยเลย...”

“ไอ้ธีร์ พ่อเมืองมีอะไรให้ช่วยอะ” เสียงจากด้านหลังเรียกให้เราสองคนหันไปมอง

“เออเดี๋ยวกูไป” พี่ธีร์หันกลับมามองฉัน “ทีหลังก็ดูแล...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ