บทที่ 85 ง้อ

ไอ้นานิเข้ามาเบียดผมพลางนั่งลงตรงข้าง ๆ  ใบหน้าตี๋เขยิบเข้ามาส่องหน้าจอโทรศัพท์ด้วยความอยากรู้อยากเห็น “กูเห็นว่าที่พี่สะใภ้ขึ้นแท็กซี่ไปกับเพื่อนว่ะ สงสัยไปนอนค้างบ้านเพื่อนแน่ ๆ”

“เพื่อนคนไหน มน หรือว่า นิดา”

“รู้จักเพื่อนเขาด้วย แอบส่องอะดิ”

“เปล่า วิชอบเล่าให้ฟัง” ผมก้มหน้าลงก่อนจะถอนหายใจ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ