บทที่ 18 กลางโรงอาหาร (1)

กลางโรงอาหาร

สายลมชื้นของเดือนมิถุนายนหอบเอาความอบอ้าวและกลิ่นไอดินจางๆ พัดผ่านระเบียงตึกคณะศิลปกรรมศาสตร์

แต่บรรยากาศรอบกายของนับดาวกลับแห้งแล้งและหนาวเหน็บอย่างบอกไม่ถูก เสียงพลิกหน้ากระดาษสมุดสเกตช์ภาพดังสม่ำเสมอ แต่ดวงตากลมโตภายใต้กรอบแว่นสายตาหนาเตอะไม่ได้จับจ้องอยู่ที่เส้นดินสอเลยสักนิด ม...