บทที่ 22 ขยะเปียก

ในสายตาของ เยี่ยจิงหลิน คนที่อยู่รอบตัวในตอนนี้ไม่ต่างอะไรจากขยะเปียกที่ส่งกลิ่นเหม็นเน่ารบกวนโลก ความคิดของพวกมันเต็มไปด้วยความสกปรกและโสมมจนไม่น่าให้อภัย การดำรงอยู่ของพวกมันไม่ได้มีประโยชน์อันใด นอกจากสร้างความรำคาญและทำให้โลกนี้ดูต่ำต้อยลง

ความเย็นชาในดวงตาของนางราวกับน้ำแข็งที่ไม่อาจละลาย และไอ...