บทที่ 27 ส่งบุตรชายไปน้อมรับฝ่าเท้าเพื่อรักษาชีวิต

แม่ทัพซุนเทานั่งอยู่ในห้องทำงานของเขา ดวงตาคมกริบของชายผู้ผ่านศึกสงครามจ้องออกไปในความมืดมิดของค่ำคืน ทว่าในใจกลับไม่ได้สงบอย่างที่ควรจะเป็น ความคิดมากมายวิ่งวุ่นอยู่ในสมอง ดึงเขากลับไปยังเรื่องที่เกี่ยวกับบุตรชายของเขาซุนฮ่าว

แม่ทัพซุนเทารู้ดีถึงจิตใจของซุนฮ่าว บุตรชายที่เขาเฝ้าดูแลมาแต่เล็กจนโต ซุ...