บทที่ 55 ล้างแค้น

ภายในสถานที่รกร้างอันเงียบสงัด มีเพียงเสียงสายลมพัดผ่านกับเงาของผู้คนที่ยืนตระหง่านอยู่ใต้แสงจันทร์สลัว

แม่ทัพไป่เฉินถูกพันธนาการด้วยโซ่ตรวน ร่างกายของเขาแม้จะบอบช้ำจากยานอนหลับแต่ยังคงแผ่รังสีอำมหิตของนักรบผู้ผ่านศึกมาอย่างโชกโชน ดวงตาคมกริบจ้องมองชายตรงหน้าด้วยความเคียดแค้น

แม่ทัพซุนเทายืนกอดอกมอง...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ