บทที่ 77 เส้นทางที่ไม่หวนคืน

รุ่งอรุณของวันที่ฟ้าสงบ…

ยามที่แสงอาทิตย์แรกของวันสาดส่อง แม่ทัพซุนเทาผู้เป็นดั่งพายุคลั่งแห่งสนามรบลืมตาตื่นขึ้นจากนิทรา วันนี้เขาไม่ได้นอนตื่นสายเช่นเคย ดวงตาคมกริบที่มักจะแฝงไปด้วยความโอหังกลับเปล่งประกายด้วยความแน่วแน่

"วันนี้… เป็นวันดีจริง ๆ"

เขาพึมพำกับตัวเองเบา ๆ ก่อนจะขยับลุกขึ้นจากเตียง มอ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ