บทที่ 95 ลิ้นสองแฉกที่สุดแสนจะร้ายกาจ

แววตาที่เคยอบอุ่นและเป็นกันเอง พลันแปรเปลี่ยนเป็นเย็นยะเยือกดั่งน้ำแข็งต้องสายลมหนาว อ๋อง ฟู่หยางเซิน มองซุนฮ่าวด้วยรอยยิ้มบางๆ ที่แฝงไปด้วยความชั่วร้าย ราวกับปีศาจที่กำลังวางแผนล่อเหยื่อให้ติดกับ ก่อนจะหยิบขวดแก้วเล็กๆ ออกมา ภายในบรรจุของเหลวใส ไม่มีสี ไม่มีกลิ่น แต่เพียงแค่ซุนฮ่าวได้เห็น หัวใจของเ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ