บทที่ 41 คนที่ไม่ควรแตะต้อง

วรินทร์หน้าซีดเผือดด้วยความหวาดกลัว ร่างกายสั่นเทาจนแทบยืนไม่อยู่

“พี่เต๋า...ผมมาจากตระกูลวรากุลนะครับ!”

เต๋าหัวเราะเยาะ ก่อนจะถ่มน้ำลายลงพื้นอย่างดูแคลน

“ตระกูลวรากุลแล้วอย่างไร? คิดว่าชื่อสกุลของแกจะทำให้ฉันกลัวหรือ?”

พูดจบ เขาก็ก้าวเข้าไปเตะวรินทร์จนล้มลงกับพื้น ก่อนกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชา

“เม...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ