บทที่ 16 บท 5.1
[ฮัลโหล วา…ตอนนี้วาอยู่ไหน?]
“ตอนนี้วาอยู่คอนโดคุณไฟครับ พี่ว่านมีอะไรหรือเปล่า” วาริชถามกลับปลายสาย หลังอีกฝ่ายโทรมาหากันตั้งแต่เช้าตรู่
[พอดีเลย งั้นฝากบอกคุณไฟด้วยนะว่างานใหญ่ ๆ ที่ต้องเดินทางไปต่างจังหวัดภายในปีนี้มีสองงาน เดือนหน้าไปอุบลและปลายปีนี้มีไปถ่ายซีรีส์ที่เกาะสมุย พอดีเขาทักมาถามพี่ตั้งแต่เมื่อคืนแล้วอะ แต่ว่าพี่เพิ่งเห็น]
“อ๋อ ได้ครับ แต่ตอนนี้คุณไฟกำลังอาบน้ำอยู่ ถ้าเขาออกมาตอนไหน วาจะรีบบอกให้นะครับ”
[เค ๆ ดีมาก]
“แต่วาขอถามหน่อยนะครับ งานที่อุบลนี่…ใช่งานเปิดตัวร้านเครื่องสำอาง สาขาใหม่หรือเปล่า?”
[ใช่ ๆ วาเองก็อย่าลืมเตรียมตัวนะ เพราะมีค้างที่นั่นหนึ่งคืน]
“โอเคครับ เข้าใจแล้วครับ”
[เค ๆ แล้วนี่ทำไมได้มาคอนโดคุณไฟตั้งแต่เช้า วันนี้มีถ่ายละครเหรอ?]
“เปล่าครับ พอดีวันนี้มีงานอีเวนต์ที่ห้างครับ”
[อ๋อ โอเค งั้นถ้ามีปัญหาอะไรก็โทรมาได้ตลอดนะ แล้วก็อย่าลืมบอกเรื่องนี้กับคุณไฟด้วย] พี่ว่านย้ำอีกครั้ง ก่อนจะวางสายไป
หลังจากวางสายพี่ว่าน วาริชก็กลับมาให้ความสนใจกับงานตรงหน้าอีกครั้ง ในตอนนี้เขาได้เตรียมอาหารเช้าไว้ให้คุณไฟเรียบร้อยแล้ว เหลือแต่เลือกที่เสื้อสูทให้ตรงกับสีที่ผู้จัดแจ้งมาก็เท่านั้น
งานอีเวนต์แต่ละครั้ง การตกลงงานจะไม่เหมือนกันและส่วนนี้จะเป็นหน้าที่ของพี่ว่านที่จะต้องเช็กกับผู้จัดว่าจะให้คุณไฟไปแต่งตัวที่งานหรือจะให้แต่งตัวไปเอง เพราะบางครั้งทางผู้จัดก็จะมีคอสตูมเตรียมเอาไว้ให้ ซึ่งก็แล้วแต่การพูดคุยกัน
ส่วนงานอีเวนต์ในวันนี้ ทางผู้จัดงานได้แจ้งมาแค่ธีมสีและประเภทชุดเท่านั้น นั่นหมายความว่าคุณไฟจะต้องแต่งตัวไปเอง พอถึงห้างปุ๊บอีกฝ่ายก็จะเข้างานเลย ไม่มีการเสียเวลามาอีก
“ช่างทำผมกับช่างแต่งหน้าจะมาถึงแล้วนะครับ ตอนนี้เขาติดอยู่สี่แยกไฟแดงหน้าคอนโด” วาริชเอ่ยรายงาน หลังคุณไฟออกมาจากห้องน้ำแล้ว
“อ้อ! แล้วเมื่อกี้พี่ว่านโทรมาแจ้งเรื่องงานที่คุณไฟถามไป สรุปมีสองงานนะครับ อีเวนต์เปิดตัวร้านเครื่องสำอาง สาขาใหม่ที่อุบลเดือนหน้า มีค้างที่นั่นหนึ่งคืนแล้วก็ไปถ่ายซีรีส์ที่เกาะสมุยช่วงปลายปีนี้”
“โอเค แล้วอีเวนต์วันนี้มีอะไรไหม?” อีกฝ่ายถามต่อ
“อีเวนต์วันนี้มีให้สัมภาษณ์สื่อช่วงท้ายงานด้วยครับ” วาตอบพร้อมกับชูเสื้อสูทที่เขาเลือกให้อีกฝ่ายดู “เอ่อ…คุณไฟครับ ถ้าเราเอาสูทตัวนี้ได้ไหมครับ”
“เอาตัวซ้ายมือสุดของตู้ น่าจะดีกว่า”
“โอเคครับ”
หลังจัดการเตรียมชุดให้คุณไฟเสร็จ ช่างแต่งหน้าและช่างทำผมก็มาถึงคอนโดพอดี วาจึงปล่อยให้คุณไฟนั่งรออยู่ในห้อง ส่วนเขาก็วิ่งลงไปรับช่างแต่งหน้า ช่างทำผมที่ชั้นล่างของคอนโด
“ผมว่าปากคุณไฟดูแห้งไปนะครับ เราทาลิปมันเพิ่มอีกสักหน่อยดีไหม” วาริชออกความคิดเห็น เมื่อรถของเราใกล้จะถึงห้างเต็มที เขาจึงเริ่มทำการเช็กความเรียบร้อยให้คุณไฟอีกครั้ง
ฝั่งคุณไฟพอได้ยินเช่นนั้นก็ไม่ได้เอ่ยอะไรต่อ อีกฝ่ายทำแค่ขยับหน้าเข้ามาใกล้เพื่อที่จะให้วาได้ทาลิปมันให้ ครู่หนึ่งวาริชแอบหายใจติดขัด หลังระยะห่างระหว่างเรากำลังถูกลดหลั่นลงเรื่อย ๆ จนในที่สุดลมหายใจร้อนกรุ่นของอีกคนสัมผัสโดนผิวของเขา...
หัวใจของวาสั่นไหว… ยามที่ดวงตาคมของคุณไฟกำลังจ้องเขาตาไม่กะพริบ เราสบตากันอย่างนั้นอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนที่วาจะรีบลงมือทาลิปมันให้และเป็นฝ่ายหลบเลี่ยงสายตานั้นก่อน
“เรียบร้อยหรือยัง” คุณไฟถามเสียงแผ่ว ขณะเดียวกันนั้นอีกฝ่ายก็ยังไม่ยอมเคลื่อนหน้ากลับไป
“ร—เรียบร้อยแล้วนะครับ” วาริชตอบ เขาหลุบตามองหน้าตักตัวเองและในเวลาเดียวกันรถตู้ก็มาจอดสนิทที่ลานจอดรถของห้างพอดี นั่นหมายความว่าคุณไฟจะต้องลงจากรถเพื่อเข้างานอีเวนต์แล้ว
