บทที่ 24 บท 6.4
‘ยินดีต้อนรับเข้าสู่โลกอินสตาแกรมครับ น้องวา <3’
เหตุการณ์นี้มันเคยเกิดขึ้นแล้ว…
เป็นอีกครั้งที่อัคนีนั่งมองรูปถ่ายจากอินสตาแกรมนายแบบหนุ่ม เขาอ่านข้อความประกอบภาพซ้ำแล้วซ้ำเล่า ซึ่งคราวนี้อัคนีพบว่ามันต่างจากครั้งก่อน เมื่อมีการแท็กชื่ออินสตาแกรมของคนที่ยืนยิ้มอยู่ข้างกันด้วย
ภายใต้ความนิ่งเงียบ อัคนีกำลังไม่พอใจขั้นสุด หลังคิดได้ว่าธุระสำคัญที่วาริชยกมากล่าวอ้าง จนทำให้ปฏิเสธไม่ยอมอยู่กินข้าวร่วมโต๊ะกับตน มันคือการไปพบกับไทระ เพื่อที่ทั้งสองจะได้อี๋อ๋อกัน
ทั้ง ๆ ตัวเองก็ไม่ได้เป็นอะไรกับวาริช ความสัมพันธ์ของเราสองคนเป็นแค่เจ้านายกับลูกน้องเท่านั้น แต่เขากลับกำลังไม่พอใจอีกฝ่ายเป็นอย่างมาก…
“ไฟ ทำหน้าเครียดอีกแล้ว มีอะไรหรือเปล่าคะ” พิม ณิชาเอ่ยถามอย่างใคร่รู้ หลังอีกฝ่ายกลับมาคอนโดพร้อมกับเขาด้วย
“อย่ายุ่ง” เพราะกำลังอารมณ์ไม่ดี นั่นจึงทำให้เขาเผลอพูดกับคนข้างกายเสียงห้วนอย่างที่ไม่เคยทำมาก่อน
“...”
“พิม...ผมขอโทษ แต่ตอนนี้ผมอยากอยู่คนเดียว” อัคนีเอ่ยต่อ เมื่อรู้ว่าตัวเองเป็นฝ่ายผิด
“ได้ค่ะ ไว้ไฟอารมณ์เย็นลงตอนไหน เราค่อยคุยกันก็ได้ค่ะ” พิมเอ่ยว่าง่าย
เพราะเธอไม่ใช่คนเซ้าซี้หรือชอบจี้ถามอะไรที่เขายังไม่พร้อมตอบ นั่นจึงเป็นอีกเหตุผลที่ทำให้เราคบหากันมานานขนาดนี้
“อืม ไว้ถ้าผมพร้อม ผมจะบอกคุณเอง”
“ค่ะ เข้าใจแล้วค่ะ...พิมทำแกงเลียงกุ้งไว้ให้ ถ้าหิวก็อย่าลืมตักมากินนะคะ”
“ครับ ขอบคุณมากครับ”
หลังคนที่ขึ้นชื่อว่าเป็นคนรักกลับไปแล้ว อัคนีก็ได้แต่ถอนหายใจออกมา ความรู้สึกขุ่นเคืองกำลังส่งผลให้เขาหงุดหงิดทุกอย่างที่อยู่รอบ ๆ ตัวไปเสียหมด
และอะไรที่เขาเคยพอใจ ก็กลายเป็นไม่พอใจไปเสียแล้ว
กว่าเราจะลองทำขนมจนเกือบครบทุกสูตรที่ตั้งเป้าหมายเอาไว้ ดวงตะวันก็ลับขอบฟ้าไปเสียแล้ว แม้วาจะเหนื่อยจนได้เหงื่อ แต่ตลอดครึ่งวันมานี้ เขาก็มีความสุขมาก วาได้ลองทำเบเกอรี่อย่างที่ไม่เคยทำมาก่อน ทุกอย่างเป็นไปด้วยความสนุกสนาน เพราะทั้งพี่เทียนและพี่ไทระก็ต่างเป็นกันเองกับเขามาก
“วันนี้ขอบคุณมากนะครับ” ก่อนจะลงจากรถคันหรู วาริชก็พูดขอบคุณนายแบบหนุ่มด้วยความจริงใจ นี่ถ้าวันนั้นเราไม่ได้ทำความรู้จักกันเอาไว้ บางทีวันนี้หลังจากที่เลี่ยงคุณไฟได้ วาก็อาจต้องกลับมานอนเหงาที่ห้องแทน
“จะมาขอบคุณอะไรกันเล่า! วันนี้วาอุตส่าห์ไปช่วยแท้ ๆ” พี่ไทระว่า พร้อมระบายยิ้มละมุน ก่อนจะพูดต่อ “แต่ก็น่าเสียดายจังนะที่วามาทำงานที่ร้านไม่ได้ วันนี้เท่าที่พี่สังเกตดู…วากับพี่เทียนก็ทำงานเข้ากันได้ดีเลยนะ”
“นั่นสิครับ วาก็เสียดายอยู่เหมือนกัน เราน่าจะเจอกันให้เร็วกว่านี้”
หากจะบอกว่าอุปสรรคนี้ เป็นเพราะคุณไฟก็คงไม่ถูกเท่าไรนัก เพราะถ้าวาไม่ได้ทำงานกับคุณไฟมาก่อน เขากับพี่ไทระก็อาจไม่มีโอกาสได้เจอกันเลยก็ได้ วาเชื่อในโชคชะตาและเวลาของมัน
“แต่ถ้าในอนาคต...วาเกิดตกงานขึ้นมา ก็ขอไปทำงานด้วยนะครับ” เขาว่าต่อ
“อย่าพูดแบบนั้นดิ วาเป็นคนขยัน ไม่ตกงานง่าย ๆ หรอก”
“ฮ่า ๆ ก็หวังไว้อย่างนั้นเหมือนกันครับ พรุ่งนี้มีงาน วาต้องรีบขึ้นไปนอนแล้ว ฝันดีนะครับ”
“เช่นกันครับ”
หลังร่ำลากับพี่ไทระแล้วลงจากรถเรียบร้อยแล้ว วาก็ยืนมองอีกฝ่ายขับรถออกไป จนกระทั่งเขามองไม่เห็นรถของพี่ไทระแล้ว วาถึงได้ฤกษ์เดินเข้าหอพักตัวเอง
นับตั้งแต่วินาทีที่พี่ไทระจัดการเปิดอินสตาแกรมให้วา พร้อมลงรูปแล้วติดแท็กหากัน เสียงการแจ้งเตือนโทรศัพท์เขาก็ดังขึ้นทุก ๆ ห้านาที นั่นจึงทำให้วาต้องปิดโทรศัพท์ เนื่องจากมันเกิดอาการค้างและกระตุกอยู่หลายครั้งหลายครา
พอกลับมาถึงห้อง วาจึงได้เริ่มทำการเปิดโทรศัพท์ขึ้นอีกครั้ง ก่อนที่เขาจะต้องแปลกใจ เมื่อยอดผู้ติดตามของเขามีเกือบห้าพันคน ภายในระยะไม่ถึงหนึ่งวัน
เพราะวาไม่ใช่คนดัง เพราะเขาไม่เคยมีผลงานในวงการมาก่อน ทำให้การที่มีผู้ติดตามจำนวนหลายพันคนภายในวันเดียวแถมยังไม่มีท่าทีว่าจะหยุดง่าย ๆ มันค่อนข้างแปลกสำหรับเขา
และวาก็คิดว่าที่มันเป็นเช่นนั้น ก็เพราะความดังของพี่ไทระแน่ ๆ
หลังจากกดดูการแจ้งเตือนเสร็จ สิ่งที่วาทำต่อไปหลังจากนั้น นั่นก็คือการกดพิมพ์ชื่อของคุณไฟในช่องค้นหาดู แล้วหน้าบัญชีผู้ใช้ของคุณเขาปรากฏขึ้น
ยอดผู้ติดตามทะลุสิบล้านคน เป็นตัวการันตีความดังของคุณไฟ แต่ทว่าแม้ยอดผู้ติดตามของอีกฝ่ายจะมีมากมาย แต่การกดติดตามผู้อื่นของคุณไฟ กลับขึ้นเพียงแค่อันเดียวเท่านั้น
เท่าที่วาเคยรู้มาจากพี่ว่าน… โดยปกติคุณไฟจะไม่กดติดตามใครเอาไว้ เพราะครั้งหนึ่งเคยเกิดปัญหาขึ้น เมื่ออีกฝ่ายกดติดตามเพื่อนร่วมวงการแล้วก็มีคนจับผิด กุข่าวว่าคุณไฟอาจกำลังกุ๊กกิ๊กกับนักแสดงหญิงในเรื่อง
เพื่อตัดปัญหาทั้งหมด นับตั้งแต่วันนั้นคุณไฟก็ไม่เคยฟอลอินสตาแกรมใครอีกเลย แม้กระทั่งคุณพิม คนที่เป็นตัวจริงของอีกฝ่ายในตอนนี้
ด้วยความอยากรู้อยากเห็น เขาจึงลองกดเข้าไปรายชื่อคนที่คุณไฟกดติดตามเอาไว้ดู ระหว่างที่รอให้เน็ตโหลด วูบหนึ่งในความคิด วาริชก็คิดว่าคน ๆ นั้นอาจเป็นคุณพิม คนรักของคุณไฟก็ได้ แต่ทว่าพอเน็ตโหลดเรียบร้อยแล้ว ทำไมมันถึงขึ้นเป็นอินสตาแกรมเขาเสียได้
บางทีโทรศัพท์ของวาอาจจะรวน…
เมื่อคิดได้เช่นนั้น วาริชก็ไม่รอช้า เขาลองออกจากแอปฯ แล้วรีสตาร์ทเครื่องใหม่ แต่มันก็ยังเป็นแบบเดิม ด้วยความข้องใจ เก็บเอาไว้เช็กพรุ่งนี้ก็กลัวจะนอนไม่หลับ สุดท้ายวาริชจึงตัดสินใจลองทักพี่ไทระ แล้ววานขอให้อีกฝ่ายถ่ายรูปหน้าจอมาให้ดูหน่อย เนื่องจากเขาอยากรู้จริง ๆ ว่าโทรศัพท์ตัวเองขัดข้องหรือว่ามันเป็นเรื่องจริง ซึ่งพี่ไทระก็ดีใจกับวาเหลือเกิน อีกฝ่ายเงียบหายไปเกือบห้านาที ก่อนจะส่งรูปกลับมาให้พร้อมข้อความยาวเหยียด
‘เปล่าหรอก เน็ตโทรศัพท์วาไม่ได้ช้า โทรศัพท์วาไม่ได้รวน... แต่คุณไฟกดติดตามวาแค่คนเดียวจริง ๆ’
