บทที่ 5 บท 1.4

เพราะความเอาแต่ใจของคุณไฟ ทำให้วาต้องโทรไปยกเลิกดินเนอร์หรูในวันนี้ เท่านั้นไม่พอเขายังต้องโทรไปหาคุณพิม ณิชาเพื่อขอยกเลิกนัดวันนี้ด้วย

วาเสียดายตัง ถึงมันจะไม่ใช่เงินของเขา แต่ก็ยังแอบเสียดายอยู่ดี เพราะเขารู้ว่ากว่าจะหาได้แต่ละบาทมันไม่ง่ายเลย เรื่องยกเลิกการจองไม่เท่าไร แต่วาต้องโทรไปยกเลิกนัดคุณพิมนี่สิคือปัญหา วากลัวเธอโกรธ กลัวว่าจะไม่เข้าใจคุณไฟ แต่โชคดี….คุณพิมไม่งี่เง่า เธอเข้าใจคุณไฟ ทุกอย่างจึงผ่านพ้นไปด้วยดี นี่ถ้าเป็นผู้หญิงคนอื่นคงมีการทะเลาะกันไปข้างแล้ว

คุณพิม ณิชา เธอเป็นนักแสดง เป็นบุคคลในวงการบันเทิงเหมือนกันและเธอกำลังศึกษาดูใจกับคุณไฟ แต่ความสัมพันธ์ถึงขั้นไหนแล้ววาริชก็ไม่อาจทราบได้ เขาไม่เคยถาม คุณไฟก็ไม่เคยเล่าอะไรให้ฟัง วารับรู้เรื่องราวของสองคนนี้พร้อมกับทุกคนผ่านหนังสือพิมพ์หน้าหนึ่งไม่ก็โลกออนไลน์เท่านั้น

เมื่อดินเนอร์ถูกยกเลิกไป หลังจากทานข้าวเที่ยงร่วมกับทีมงานและนักแสดงเสร็จ คุณไฟก็กลับคอนโดในทันที งานนี้วาริชต้องติดสอยห้อยตามคุณไฟมายังคอนโดด้วย เพราะหน้าที่ของเขายังไม่หมด วาต้องเข้าไปเติมของในตู้เย็นให้คุณไฟก่อนถึงจะกลับได้

เมื่อเข้าไปเช็กของในตู้เย็นแล้วว่าขาดเหลืออะไรบ้าง วาก็ออกมาซื้อของให้คุณเขาที่ห้างสรรพสินค้าใกล้คอนโด คุณไฟไม่ได้ตามมาด้วย เขาออกมาซื้อของเพียงลำพัง

วาอ่านทวนรายการของที่ต้องซื้อ ก่อนจะเดินเข็นรถเริ่มซื้อของตามรายการที่จดเอาไว้ วัตถุดิบที่จะซื้อเข้าตู้เย็น ไม่ใช่อะไรก็ได้ วาต้องใช้เวลาอยู่พอสมควรกว่าจะจดจำเรื่องพวกนี้ได้ขึ้นใจ อย่างน้ำมันที่คุณไฟใช้ทำอาหารคือน้ำมันเมล็ดทานตะวัน โยเกิร์ตต้องยี่ห้อinnocentcowเท่านั้น เนื้อสัตว์ช่วงนี้จะเน้นแค่อกไก่และเนื้อปลา ผัก ผลไม้ต้องซื้อเข้าไปเยอะหน่อย เพราะนอกจากจะใช้ทำอาหารแล้ว ยังจะใช้ในการทำน้ำผักผลไม้ด้วย

วาใช้เวลาเลือกซื้อของประมาณหนึ่งชั่วโมง เขาหอบข้าวของเต็มมือ ใส่รหัสประตูห้องอย่างทุลักทุเล เมื่อเข้ามาข้างใน วาก็เห็นคุณไฟกำลังยืนรับลมที่ริมระเบียงอยู่ เหมือนพระเจ้าจะรักอีกฝ่ายเหลือเกิน เพราะแม้คุณไฟจะสูบบุหรี่ แต่ริมฝีปากกลับไม่เคยคล้ำลงแม้แต่นิด มันยังอมชมพูแลดูสุขภาพดีเหมือนเดิม

เขายืนมองภาพตรงหน้าอย่างเงียบ ๆ มันดูงดงามเหมือนผลงานศิลปะ ผมสีน้ำตาลเข้มของคุณไฟกำลังพลิ้วไหวไปตามสายลมยามเย็น

มือข้างหนึ่งก็กำลังคีบบุหรี่เอาไว้ ควันของมันกำลังลอยละล่องไปตามแรงลมเช่นกัน ภาพอันสมบูรณ์นี้ทำให้วารู้สึกว่านี่คือฉากในนิยายรักสักเรื่อง มันดูสมบูรณ์แบบไปเสียหมด หากจะให้คิด…ฉากนี้ต้องเป็นฉากที่นางเอกมองพระเอก แต่ติดตรงที่ว่าวาไม่ใช่นางเอกของคุณไฟ

และไม่มีวันจะเป็นนางเอกของคุณเขาได้…..

“…!!” วาสะดุ้ง เมื่อจู่ ๆ คุณไฟก็หันกลับมามอง นั่นทำให้เขาได้สติ รีบนำถุงของเข้าไปยังโซนครัวทันที

หลังถูกจับได้ว่าแอบมอง วาก็รู้สึกอายอย่างไม่ถูก เหมือนเขากำลังทำงานพลาดอะไรแบบนั้น เพียงเท่านั้นวาริชรีบจัดเรียงของสดเข้าตู้เย็น เขาทำทุกอย่างแข่งกับเวลา เพราะอยากจะรีบกลับไปสงบสติอารมณ์ที่ห้องพักแล้ว

“ขอโทษครับ” วาริชรีบเอ่ยขอโทษ หลังเขาจัดของเข้าตู้เย็นเสร็จ ก็ถอยหลังไปปะทะกับร่างคุณไฟพอดี อีกฝ่ายเดินเข้ามาในครัวตั้งแต่เมื่อไรไม่รู้ แต่ที่แน่ ๆ แผ่นหลังของวาได้ชนเข้ากับอกของอีกคน

คุณไฟไม่ได้อะไร แต่โน้มตัวมาใกล้ เอื้อมมือไปหยิบขวดน้ำจากตู้เย็นอย่างเงียบ ๆ เพราะอีกฝ่ายกั้นทางออก ทำให้วาทำได้แค่ยืนนิ่ง ต้องรอให้คุณไฟดื่มน้ำให้เสร็จก่อน เขาถึงจะเดินออกไปได้

“ถ้าไม่มีอะไรแล้ว ผมขอกลับ……”

“พรุ่งนี้มีงานถ่ายแบบ” คุณไฟพูดขึ้นก่อนที่วาจะเอ่ยจบ “เพราะงั้นวันนี้ก่อนที่นายจะไป ทำน้ำผักผลไม้เตรียมไว้ให้ฉันด้วยแล้วกัน”