บทที่ 84 เพียงเอ่ยคำอ้อนวอน 2

เอื้องทรายถอนหายใจ ก่อนจะกวาดสายตามองไปทั่วอย่างเพื่อนบ้าง ซึ่งก็จริง เพราะเธอก็ไม่เห็นเหมือนกันว่าจะมีใครมองมาอย่างจาบจ้วง ทุกคนในห้องอาหารถ้าไม่มาเป็นครอบครัว บ้างก็มาเป็นคู่รักหรือไม่ก็เป็นกลุ่มเพื่อนเช่นเธอ แล้วก็ไม่มีใครสนใจใครสักเท่าไหร่ ต่างคนต่างทานอาหาร และอยู่ในวงสนทนาของตนเองอย่างมีมารยาท...