บทที่ 16 16

ศรัณย์พินิจมองดวงหน้าของนักศึกษาสาวไม่วางตา กวิตายังคงยิ้มให้ ตัวเธอเล็กอาจจะต่ำกว่าบ่าของเขาเห็นจะได้ เธอพยายามแหงนใบหน้าขึ้นสบตากับเขาโดยไม่มีทีท่าว่าจะหลบไปไหน เลยเป็นเขาที่เบือนหน้าหลบไป พร้อมกับทิ้งกายลงบนโชฟา 

และแน่นอนว่า เธอต้องนั่งตาม เขารู้อยู่แล้วว่ามันจะเป็นแบบนั้น เขาก็เลยเลือกที่จะนั่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ