บทที่ 22 เจอกันอีกครั้ง

“ค่ะ แล้วพี่รินละคะ” บุลินตอบเพื่อนร่วมงานที่หันมาเห็นเธอเข้า

“อาทิตย์นี้พี่เข้ากะดึกจ้ะ ขอบใจมากนะที่ไม่โกรธพี่” อุมารินพูดเสียงอ่อนเพราะเธอต่อว่าบุลินไปเยอะแต่อีกฝ่ายก็ไม่โกรธยังเข้าข้างเธอและต่อว่าเฉลิมชัยแทนเธออีก

“ไม่เป็นไรค่ะ ลินไปทำงานก่อนนะคะ” บุลินยิ้มให้แล้วขอตัวไปรับชุดของเธอที่แผนกซักรีด...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ