บทที่ 53 ไปกินกัน

“อ่อเหรอ แต่ที่แน่ๆแกติดลบในสายตาของคุณลิน” ธาดาพูดแล้วก็คุยกับคนเมาที่ระบายความในใจเรื่องของเดม่อนออกมาเต็มที่

“พอแล้วหนูลิน เรากลับกันดีกว่าครับ" เดม่อนนั่งฟังคนเมานินทาระยะเผาขนแล้วอดขำไม่ได้นี่เขาไม่ได้ดูดีในสายตาของเธอสักนิดเลยเหรอ

“หนูลินรู้นะว่าคูนคิดอาไรอยู่ เอิ้กก..” บุลินพูดไปสะอึกไปปาก...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ