บทที่ 8 น้องใหม่ของแผนก

“ก็ได้ค่ะ หากพี่รจคิดว่าลินทำได้ ลินก็ยินดีค่ะ” บุลินตอบผู้จัดการแผนกที่จะเลือกพนักงานให้เหมาะสมตามความสามารถ

“ดีมาก เริ่มงานพรุ่งนี้เลยนะหนูลินเข้ากะดึกแวะมาหาพี่ก่อนด้วยนะ ไปได้แล้วเลิกงานแล้วนี่”

“ขอบคุณค่ะพี่รจ สวัสดีค่ะ” บุลินเก็บความยินดีไว้ในใจเพราะเธอไปดูแลแขกวีไอพีก็เท่ากับว่าเงินเดือนของเธอก็เพิ่มขึ้นด้วยเพราะรุ่นพี่บอกว่าแขกแต่ละท่านทิปหนักกันทุกคนแต่ต้องระวังตัวนิดหน่อยบางทีจะเจอแขกชีกอมือไม้ไวก็จะโดนแต๊ะอั๋งบ้าง บุลินเดินออกมาจากห้องผู้จัดการแล้วไปตอกบัตรก่อนจะกลับบ้านด้วยมอเตอร์ไซค์คันเล็กของเธอที่คุณตาซื้อให้ตอนเรียนมัธยมเพื่อขี่ไปโรงเรียนและมันก็ไม่เคยเกเรเลยจนถึงตอนนี้บุลินก็ใช้มันขี่ไปทำงาน

คืนนี้บุลินเข้ากะดึกจากห้าทุ่มถึงแปดโมงเช้าเมื่อดูข่าวจบหญิงสาวก็ไปอาบน้ำเพื่อเตรียมตัวไปทำงานและเป็นคืนแรกที่เธอได้ทำหน้าที่ดูแลแขกวีไอพีที่บางคนบอกว่าแสนสบายและได้เงินเยอะ

“ลินไปอาบน้ำก่อนนะคะคุณตาคุณยาย” หญิงสาวบอกตายายของเธอที่นั่งดูละครดังหลังข่าวที่คุณยายติดอย่างงอมแงม

“ไปเถอะลูก เดี๋ยวตาจะไปส่ง” คุณนภดลบอกหลานสาวเพราะมันดึกท่านจึงเป็นห่วงหลานสาวหากไปคนเดียว

“ไม่เป็นไรค่ะคุณตา ถนนก็สว่างโร่อีกอย่างมันก็ใกล้แค่นี้เองค่ะ ลินแว้นไปสองนาทีก็ถึงแล้วค่ะ” ระยะทางใกล้นิดเดียวเองและเธอก็เข้าเวรดึกสลับกับเพื่อนคนอื่นมาตลอด

“งั้นก็ไปอาบน้ำเถอะลูก” คุณยายบอกหลานสาวที่สุดท้ายคุณนพดลก็ต้องไปยืนดูอยู่หน้าบ้านว่าหลานสาวถึงโรงแรมหรือยังไม่งั้นจะนอนไม่หลับแล้วบุลินก็ไม่เคยห้ามตาได้เลยสักครั้งจึงปล่อยเลยตามเลยแต่เธอก็จะห้ามท่านทุกครั้ง

บุลินเดินขึ้นไปที่ห้องนอนของเธอเสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้นหญิงสาวก็หยิบขึ้นมาดูโชคดีที่เธอมาทันรับสายของแม่ที่โทรมาเพราะเป็นเบอร์ต่างประเทศ

“สวัสดีค่ะแม่ คิดถึงแม่จังเลยค่ะ”

“สวัสดีจ้ะลูกรัก เป็นยังไงบ้างทำงานสนุกมั้ย” คุณบุลลาหยอกเย้าลูกสาวที่ไม่ยอมเรียนต่อแต่ขอทำงานก่อนและโชคดีที่บุลินได้ทำงานที่โรงแรมของคุณไอราที่เธอนับถือเหมือนพี่สาว

“ก็สนุกดีค่ะแม่ เจอแขกมากหน้าหลากหลายเชื้อชาติลินได้ใช้ทุกภาษาที่เรียนมาจนหลงลืมพูดมั่วจนแขกงงก็มีค่ะ” บุลินพูดเรื่องงานอย่างมีความสุขที่คุณบุลลาสัมผัสได้ว่าลูกสาวไม่ได้เสแสร้งแต่บุลินมีความสุขจริงๆ

“ดีแล้วลูกตั้งใจทำงานนะ แล้วคุณตาคุณยายสบายดีมั้ยลูก” คุณบุลลาก็ถามถึงพ่อแม่ของเธอที่แก่มากแล้วด้วยความเป็นห่วงแต่ก็อุ่นใจเพราะบุลินอยู่ดูแลคุณตาคุณยายแทนเธอได้

“สบายดีค่ะแม่ แต่บ่นคิดถึงซีโน่ค่ะแล้วแม่จะกลับมาเมื่อไหร่คะ” ครั้งนี้แม่เธออยู่อิตาลีนานกว่าปกติเพราะพ่อเลี้ยงไม่สบายจึงต้องคอยดูแลซีโน่ ดัสมุนน์ วัย14ปีน้องชายต่างพ่อของบุลิน

“คงจะเดือนหน้าน่ะลูกตอนนี้แด๊ดหายป่วยแล้วซีโน่ก็ปิดเทอมพอดีแม่คงอยู่ได้นานหน่อย” นานหน่อยของคุณบุลลาก็ยี่สิบวันหรือหนึ่งเดือนแต่ไม่นานมากแค่อาทิตย์เดียว

“ลินรักแม่นะคะ ดูแลตัวเองด้วยฝากความคิดถึงแด๊ดกับซีโน่ด้วยนะคะ คืนนี้ลินเข้ากะดึกค่ะ” บุลินบอกแม่เพราะเธอไม่อยากเข้างานสาย

“แม่ก็รักลินนะลูก ดูแลตัวเองและคุณตาคุณยายด้วยนะลูก” จากนั้นสองแม่ลูกก็วางสายบุลินก็ไปอาบน้ำและแต่งตัวไปทำงาน

บุลินมาถึงที่ทำงานก็ไปตอกบัตรก่อนจะขึ้นไปดูแลแขกที่พักห้องวีไอพีทั้งหมดพร้อมกับจันดารุ่นพี่อีกคนที่เป็นพี่เลี้ยงให้น้องใหม่สองสาวประจำอยู่ที่ชั้นสิบที่มีอยู่สิบห้องตามแนวยาวของตึกที่ด้านหน้าเป็นท้องทะเลสวยงามพราะห้องวีไอพีหรือ เรสซิเดนซ์รูม โอเชี่ยน มีสระว่ายน้ำส่วนตัว มีบริการนวดสปาในห้องพักแต่ละห้องตกแต่งอย่างเป็นเอกลักษณ์ผสมผสานอย่างลงตัวมีห้องนั่งเล่นแยกเป็นสัดส่วนนอกระเบียงริมสระว่ายน้ำมีเฟอร์นิเจอร์หรูสำหรับคู่รักนอนดูดาวและคืนนี้ชั้นสิบมีลูกค้าเข้าพักเต็มทุกห้องถึงแม้จะอยู่ในช่วงโลว์ซีซั่นของเมืองไทยแต่นักท่องเที่ยวต่างชาติจับจองห้องพักกันตลอดทั้งปี

“หนูลินง่วงก็ไปงีบก่อนพี่ได้นะคะ กะกลางคืนไม่ค่อยมีปัญหาเหมือนตอนกลางวันหรอกค่ะ” จันดาบอกน้องใหม่ของทีมเพราะตอนกลางวันแขกก็จะไปเที่ยวโน่นนี่พนักงานอย่างพวกเธอต้องนำเสนอสถานที่ท่องเที่ยวและจัดรถจัดไกด์นำเที่ยวเตรียมความพร้อมให้แขกวีไอพีสมกับที่พวกเขาจ่ายแพงและได้รับความสะดวกสบายตลอดเวลา

“ไม่เป็นไรค่ะลินยังไหวค่ะ” บุลินบอกรุ่นพี่เพราะตอนนี้เพิ่งจะตีสองเองและเธอเข้ากะดึกเดือนละหนึ่งอาทิตย์เหมือนพนักงานทุกคนเพราะจะหมุนเวียนกัน

“งั้นพี่ฝากแป๊บหนึ่งนะพอดีแฟนพี่เขาไม่สบายนอนอยู่ที่ห้องโทรไปก็ไม่รับสายพี่ขอหัวหน้าไว้แล้วว่าขอเวลาครึ่งชั่วโมงพี่จะรีบกลับมาค่ะ” จันดาบอกบุลินที่นั่งอยู่ที่เคาน์เตอร์

“ได้ค่ะพี่จัน ลินอยู่ได้ค่ะ” บุลินบอกรุ่นพี่เพราะโรงแรมนี้ปลอดภัยมีรปภ.เฝ้าทุกชั้นยิ่งโซนวีไอพีจะเข้มงวดความปลอดภัยให้แขกมากเป็นพิเศษเพราะส่วนมากจะเป็นมหาเศรษฐีคนมีชื่อเสียงไม่ว่าจะเป็นดารานักร้องชาวต่างชาติที่จะมาพักเป็นการส่วนตัวและทางโรงแรมต้องเก็บเป็นความลับยกเว้นจะได้รับอนุญาตถึงจะออกสื่อว่ามีคนดังมาพักเพื่อเรียกลูกค้าซึ่งเป็นการตลาดของโรงแรมทั่งไปที่ใช้ได้ผลดี

“พี่ไปนะ หากมีอะไรก็โทรหาพี่นะคะ” จันดาบอกน้องใหม่แล้วเธอก็เดินไปที่ลิฟต์จึงเหลือแต่บุลินที่นั่งเฝ้าเคาน์เตอร์คนเดียวและแอบเล่นไลน์แก้ง่วง

วีวี่...ทำไรยุ หรือแกแอบหลับยะชะนีหนูลิน

นู๋ลิน.. จะบ้าเหรอลินทำงานยู่ย่ะ

วีวี่.. มีหนุ่มหล่อล่ำบ้างไหมอ่ะแก

นู๋ลิน.. ไม่มีเห็นแต่แก่ๆมีครอบครัวทั้งนั้น

วีวี่.. ว้าน่าเสียดายจัง

นู๋ลิน.. แกไม่หลับไม่นอนเหรอวีวี่ นี่มันตีสามแล้วนะ

วีวี่.. กลัวแกเหงาน่ะสิ

นู๋ลิน.. ขอบใจย่ะ แกต้องการอะไรล่ะ

วีวี่.. เปล้า ไม่มี้

นู๋ลิน.. เสียงสูงปานนั้น

วีวี่.. ชะนีหนูลินก็ รู้ทันเพื่อนตลอดเลยอ่ะ

นู๋ลิน.. ก็แหงล่ะสิ เราเป็นเพื่อนกันมาตั้งแต่เจ้าเจี้ยวแกเท่าพริกขี้หนูนิ ฮ่าฮ่าๆๆ

วีวี่.. ยัยชะนีหนูลิน คอยดูนะฉันจะมีเหมือนแกให้ดู ฮึ

นู๋ลิน.. จริงดิ แกกล้าเหรอวีวี่ แต่ว่าตอนนี้แกมีไอ้นั่นเอาไว้ฉี่แค่นั้นนี่ คิกคิก

วีวี่.. ไม่คุยกับแกแล้ว พรุ่งนี้จะไปหาที่บ้านนะ

นู๋ลิน.. จร้า

วีวี่.. เคร คืนนี้ขอให้โชคดีน้ำตกถึงท้องนะยะชะนีหนูลิน ฮ่าฮ่าๆ

นู๋ลิน.. ไอ้บ้าเดช พูดน่าเกลียด แต่ลินกินน้ำลงท้องไปแล้วจ้ะ คิกคิกๆๆ.."

จากนั้นสองสาวก็ส่งสติ๊กเกอร์หัวใจให้กันบุลินยิ้มขำเพื่อนที่มักจะแซวเธอกับเพื่อนๆบ่อยๆจึงเป็นเรื่องตลกขบขันกันไปจากนั้นก็ไปเข้าห้องน้ำและชงกาแฟร้อนมาจิบแก้ง่วงเพราะจันดาโทรมาบอกว่าพาสามีไปส่งโรงพยาบาลก่อนแล้วจะรีบกลับมาทำงานต่อแต่บุลินบอกอยู่ได้ให้จันดาดูแลสามีที่โรงพยาบาลเพราะรุ่นพี่ได้โทรลางานกับผู้จัดการแล้ว เหมือนกับว่าคืนนี้เป็นการทดสอบการทำงานของบุลินที่ต้องอยู่กะคนเดียวและงานคืนแรกของบุลินผ่านไปด้วยดีไม่มีปัญหาอะไรแล้วอาทิตย์นี้เธอก็อยู่กะกลางคืนทั้งอาทิตย์ก่อนกะเช้าจะมาเปลี่ยน