บทที่ 102 EP102 ตะวันกลัวทำให้ปะป๊าผิดหวัง

เข็มนาฬิกาบนผนังห้องบอกเวลาล่วงเลยเข้าสู่วันใหม่ ทว่าแสงไฟจากโคมไฟตั้งโต๊ะภายในห้องนอนของเด็กหนุ่มวัยสิบแปดปียังคงสว่างไสว ตะวันในชุดนอนสีเข้มนั่งกอดเข่าอยู่บนเก้าอี้บุนวมหน้าโต๊ะหนังสือ นัยน์ตาสีรัตติกาลที่ถอดแบบความคมคายมาจากผู้เป็นพ่อกำลังเหม่อมองออกไปนอกหน้าต่างกระจกที่มืดสนิท คืนนี้ท้องฟ้าไร้ดว...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ