บทที่ 12 เมนูน้ำชาและสรรพคุณ

บทที่ 12

เมนูน้ำชาและสรรพคุณ

อี้ผิงกำลังนั่งเขียนรายละเอียดออกแบบสมุดเมนูชาดอกไม้ ชาผลไม้ และชาสมุนไพร คนเราเป็นคนที่ใส่ใจสุขภาพตัวเอง อย่างไรจุดนี้จะเป็นจุดที่เรียกความสนใจได้ ยิ่งคนทั่วไปน้ำชาก็เหมือนน้ำเปล่าที่กินได้ตลอด

อีกอย่างที่ขาดไม่ได้คือขนม ขนมที่เข้ากับน้ำชา กินได้ง่าย ไม่ติดคอ รสชาติไม่หวานเลี่ยนมากเกินไป มีสีสัน หน้าตาน่ากิน

เมื่อกินขนมตามน้ำชา รสจะออกมาดีเข้ากันมากขึ้น โจทย์ในการทำน้ำชาของนางมีมากและอี้ผิงต้องจัดการทำให้มันดูเข้าใจง่ายสำหรับคนโลกนี้

นางเขียนสรรพคุณลงไปเพื่อให้ลูกค้ารู้ว่าชาแต่ละชนิดมีสรรพคุณอะไรบ้าง เพื่อพวกเขาจะได้ตัดสินใจเลือกได้ง่าย

ชาดอกมะลิหรือโม่ลี่ฮวาช่วยแก้ปวดท้อง ลดความเครียด บำรุงหัวใจ แก้ร้อนใน แก้ไข้ มีกลิ่นหอมอ่อน ๆ ถือว่าเหมาะสมกับเหล่าบัณฑิตที่คร่ำเคร่งกับการเรียนและอ่านตำรามาตลอดทั้งวัน

ชากุหลาบเองก็ช่วยคลายเครียด คลายความเหนื่อยล้า ระบบย่อยอาหาร บำรุงหัวใจ แก้อาการอ่อนเพลีย ช่วยเรื่องขับถ่าย กลิ่นเองก็หอมมาก

ชาเก๊กฮวย มีกลิ่นหอมเฉพาะ รสชาตินุ่มชุ่มคอ ช่วยดับกระหาย บำรุงหัวใจเหมือนกัน สร้างภูมิคุ้มกันให้ร่างกายแข็งแรง ชะลอความแก่ อี้ผิงคิดว่าชาเก๊กฮวยคงจะขายดีในหมู่วัยกลางคน

ชาอัญชันจะมีจุดเด่นที่สีสวย บำรุงการไหลเวียนโลหิต บำรุงสายตา ควบคุมน้ำตาล ดับกระหายได้ดี

ชาดอกท้อ สีสวยกลิ่นหอมมาก บำรุงผิว ลดริ้วรอย สมานแผล อี้ผิงคิดว่าจะขายดีในหมู่สตรีและเหล่าฮูหยินที่รักความงาม

เพียงเหล่านี้ที่นางร่ายมาก็นับว่ามีกลุ่มลูกค้าของมันเอง ยังมีอีกหลายชนิดที่อี้ผิงกำลังเขียน ดอกไม้ไม่ได้มีไว้โชว์อย่างเดียว มันมีสรรพคุณในตัว ไม่ใช่ว่าที่นี่ไม่รู้จักชาดอกไม้ แต่ว่ามันไม่เป็นที่นิยมเท่าชาขึ้นชื่ออื่น ๆ

อี้ผิงจะอาศัยข้อนี้ทำให้ร้านตัวเองโดดเด่นขึ้นมากกว่าร้านอื่น ไหนจะชาผลไม้อีกหลายอย่าง

อีกหนึ่งเรื่องที่ต้องคิดให้มากคือเมนูขนมหวานในร้านที่จะวางขาย นางจะไม่ทำชิ้นใหญ่มาก หนึ่งชุดจะมีเพียงสามสี่ชิ้นขนาดพอดีคำ เพิ่มสีสันให้หน้าตาน่ากินมากขึ้นความหลากหลายของรสชาติ

ที่คิดเอาไว้ก็มีหลายอย่าง เช่น ผลไม้อบแห้งชนิดต่าง ๆ ขนมถั่วบด ขนมเปี๊ยะ ขนมไหว้พระจันทร์ ขนมโก๋ ขนมเค้กที่ทำจากแป้งและไข่ง่าย ๆ ถังหูลู่ หมั่นโถ ขนมที่ทำจากดอกไม้ในรูปแบบขนมกวน เป็นการนำดอกไม้มากวนกับน้ำตาลหรือน้ำผึ้งให้มีรสหวานปานกลางแล้วเอามาปั้นเป็นชิ้นพอดีคำ ขึ้นรูปทำเป็นรูปดอกไม้น่ารับประทาน

“คุณหนู ทานขนมเจ้าค่ะ”

มี่ฮวาเดินเข้ามาหาคุณหนูตัวน้อยที่กำลังนั่งเขียนอักษรลงสมุด ตอนแรกที่นางรู้ว่าคุณหนูตัวเองเขียนได้ อ่านออก ลายมือก็สวยมาก นางตกใจเพราะเด็กอายุเท่านี้ส่วนมากยังเขียนอักษรไม่ได้

แต่นี้คุณหนูของนางถือว่าโตมากกว่าขนาดตัว ไม่ว่าจะความคิดอ่าน ความรอบรู้ หัวด้านการค้ามากขนาดนี้

อี้ผิงว่างพู่กันแล้วมองขนมที่มี่ฮวาถือเข้ามา

มันคือขนมเปี๊ยะไส้ไข่เค็มที่มารดาทำขึ้น ขนมของมารดาถือว่ารสชาติอร่อย หวานไม่มาก กินกับน้ำชาคือรสชาติดี อี้ผิงจึงให้มารดาจดสูตรแล้วให้ท่านป้าจื่อหานทำขึ้น อนาคตมันคือหนึ่งในขนมในร้านที่จะขายดี อี้ผิงเพียงต้องเพิ่มไส้เข้าไปให้หลากหลาย

มือเล็ก ๆ หยิบขนมมากัดไปคำหนึ่ง หลับตาลงลิ้มรสชาติหวานกลมกล่อมของขนมที่อยู่ในปาก

“ตอนนี้สวนดอกไม้กับสวนผักไปถึงไหนแล้วมี่ฮวา”

“ตอนนี้ใกล้เรียบร้อยแล้วเจ้าค่ะ ท่านพ่อบ้านบอกว่าไม่เกินสองวันก็นำผักลงปลูกได้แล้ว ธารน้ำที่คุณหนูให้คนขุดมันให้กว้างและลึกขึ้นก็เสร็จแล้ว”

“ดีจัง ถือว่าเร็วมาก การปลูกผลไม้รอบกำแพงมีปัญหาหรือไม่”

อี้ผิงถามถึงการปลูกผลไม้ชนิดต่าง ๆ ที่นางจะเพิ่มเข้ามา มีหลากหลายชนิดเพื่อให้ในอนาคตนางมีผลไม้หลากหลายเอามาแปรรูปได้ ทั้งทับทิมที่ทำได้ทั้งขนมและน้ำชา ส้ม ชมพู่ แอปเปิล ท้อ บ๊วย พุทราจีน มะนาว ลำไย สาลี่ และอีกสามสี่ชนิดที่ต้องปลูกไว้

“ด้วยความที่เราเอาต้นที่โตแล้วมาลง จึงไม่มีต้นไหนตายเจ้าค่ะ พอได้น้ำได้ปุ๋ยจากมูลม้าก็ดูดีทีเดียว”

“ดีแล้ว ถ้าเอาเมล็ดมาปลูกคงรอหลายปีกว่าจะพร้อมเก็บ ถึงจะแพงหน่อยเพราะเราหาซื้อจากจวนอื่นมาก็ยังดีกว่าเสียเวลารอหลายปี ดีที่ท่านลุงซงช่วยเหลือเรา เลยหาต้นที่โตแล้วมาได้มากจนพอดีกับพื้นที่”

อี้ผิงวางแผนการปลูกแต่ละอย่าง วางผังให้มันดีที่สุดเพื่อการจัดการ แต่ละชนิดปลูกกว่าสิบต้น ผลไม้พวกนี้นำมาทำขนมได้หลากหลาย เรียกง่าย ๆ คือการแปรรูป แต่เวลาการทำขนมและของตากแห้งก็เหลือเวลาไม่มาก

อี้ผิงลืมคิดเรื่องฤดูกาลไป นางรู้สึกกังวลขึ้นมาทันทีที่นึกออก อีกไม่นานจะถึงหน้าหนาวที่หิมะตก มันจะทำให้การตากดอกไม้ผลไม้ทำชายากขึ้นหรืออาจจะทำไม่ได้เลย ตอนนี้จึงต้องเร่งมือทำให้มันมากหน่อย

แค่อาศัยเพียงดอกไม้ผลไม้ที่มีในสวนคงจะไม่เพียงพอ นางต้องหาเพิ่ม แต่ทำอย่างไรจึงจะได้ของมา

อี้ผิงเงียบไปเพื่อคิดหาทางออก นางจะปล่อยให้ตัวเองเจอปัญหาในอนาคตไม่ได้

“มี่ฮวา เจ้าไปแจ้งให้ท่านลุงเกาเขียนประกาศรับซื้อดอกไม้ผลไม้เสีย ข้าจะเขียนชนิดที่เรารับซื้อให้ ให้ราคาที่ไม่แพงมาก แต่ไม่ถูกจนเกินไป ดูด้วยว่ามันดีหรือไม่ได้มาตรฐานหรือเปล่า เราเหลือเวลาน้อย หากเปิดร้านกลัวว่าจะไม่เพียงพอต่อความต้องการลูกค้า ยิ่งฤดูหนาวคนดื่มชาจะมากกว่าเดิมสามเท่า ข้าคิดว่ามันจะทำให้ชาที่เราผลิตเอาไว้ไม่เพียงพอ เจ้าเอาเรื่องนี้ไปบอกลุงเกาได้เลย แล้วให้มารดาข้าเป็นคนไปตรวจสอบคุณภาพดอกไม้ผลไม้ ข้ากลัวว่าถ้าเรามัวแต่ซื้อแต่ไม่ตรวจสอบมันจะทำให้เราได้ของที่ไม่ดีมา”

“ได้เจ้าค่ะ ข้าจะไปแจ้งฮูหยินและท่านพ่อบ้านให้เร่งจัดการ”

อี้ผิงมองสมุดรายการน้ำชาแล้วถอนหายใจ เกือบไปแล้ว หากนางคิดได้ช้ากว่านี้อาจจะเจอปัญหาใหญ่ที่ทำให้กิจการของนางติดขัด ไปต่อไม่ได้

ที่นี่คือดินแดนที่มีหิมะตก และมันคือปัญหาสำคัญต่อการตากดอกไม้ผลไม้ของนาง