บทที่ 42 เหตุผลของติงฝูไห่

บทที่ 42

เหตุผลของติงฝูไห่

ติงฝูไห่นั่งอยู่ในศาลาหน้าตำหนักขนาดกลางที่อยู่ด้านหน้าวังหลวง ไม่ใช่เขตในของเหล่าสนมที่เดินไปมา ใบหน้าราบเรียบมองทุกอย่างรอบตัวก่อนจะเห็นว่าเจ้าของตำหนักกำลังเดินเข้ามา

ใบหน้าเล็กงดงามขึ้นมากหลังจากที่นางหายหน้าไปจากเขาเป็นเวลาเจ็ดปีเต็ม ความสดใส ดวงตาที่สะท้อนความรู้ส...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ