บทที่ 18 ดูแลคนเจ็บ
“ถ้ายังเจ็บก็บอกผมนะ” ชยางกูรมองร่างบอบบางอรชรที่นอนหันหลังให้เขาเบาๆก่อนจะไปนั่งโซฟามองนาฬิกาในโทรศัพท์เกือบตีสี่แล้วเขาจึงล้มตัวลงนอนตะแคงหันหน้าไปทางเตียงคนเจ็บเขารู้ว่าสิริยากรไม่ได้ใส่ชุดชั้นในแต่เขาไม่ใช่ไอ้หื่นหรือชอบเอาเปรียบผู้หญิงเขาชอบที่เต็มใจทั้งสองฝ่ายและเจ็บเท้าแบบนี้ใครมีอารมณ์ก็บ้าแ...
เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ
บท
1. บทที่ 1 กาฝาก
2. บทที่ 2 หลานนอกไส้
3. บทที่ 3 ลูกไม่มีพ่อ
4. บทที่ 4 มีพ่อเหมือนไม่มี
5. บทที่ 5 ผู้ช่วยเชฟคนเก่ง
6. บทที่ 6 คิดถึงบ้าน
7. บทที่ 7 ถูกลวนลาม
8. บทที่ 8 ป้องกันตัวเอง
9. บทที่ 9 นี่แค่สั่งสอน
10. บทที่ 10 หลักฐานขัดเจน
11. บทที่ 11 สั่งสอน
12. บทที่ 12 ความจริง
13. บทที่ 13 ลูกทั้งคน
14. บทที่ 14 แค่สนุก
15. บทที่ 15 ผู้ช่วยเชฟสาว
16. บทที่ 16 อุบัติเหตุ
17. บทที่ 17 ยอมรับผิด
18. บทที่ 18 ดูแลคนเจ็บ
19. บทที่ 19 คนไข้พิเศษ
20. บทที่ 20 หนุ่มเนื้อหอม
21. บทที่ 21 สาวเมิน
22. บทที่ 22 ตามตื้อ
23. บทที่ 23 ที่หมายใหม่
24. บทที่ 24 ไม่นับเป็นพ่อ
25. บทที่ 25 ทางใครทางมัน
26. บทที่ 26 เพื่อนกัน
27. บทที่ 27 ไม่อยากเป็นเพื่อน
28. บทที่ 28 ลูกสาวผม
29. บทที่ 29 เข้าใจผิด
30. บทที่ 30 ปกปิด
31. บทที่ 31 อยู่ไม่เป็นสุข
32. บทที่ 32 ลักกินขโมยกิน
33. บทที่ 33 ความแตก
34. บทที่ 34 กรรมตามทัน
35. บทที่ 35 ตามสาวถึงบ้าน
36. บทที่ 36 ว่าที่หลานเขย
37. บทที่ 37 ฝากเนื้อฝากตัว
38. บทที่ 38 ฝันดี
39. บทที่ 39 จงใจชน
40. บทที่ 40 เจ็บตัว
ย่อ
ขยาย
