บทที่ 26 เพื่อนกัน
“ขอบคุณมากค่ะ” สิริยากรได้แต่ขอบคุณพ่อแม่ของชยางกูรที่เมตตาเธอ
“งั้นกินข้าวกันดีกว่าจ้ะ ป้ากับลุงก็จะมาขอกินด้วยแล้วเพื่อนหนูเอิร์นล่ะจ้ะ” ชยานิพูดแล้วยิ้มให้คนเจ็บและดูท่าทางของลูกชายที่กรอกตาไปมาอย่างขำๆ คงคิดว่าเธอไม่รู้สิว่าที่แวะมาเยี่ยมเอาอาหารมาส่งทั้งเช้าเย็นและอ้างว่ามาดูแลรับผิดชอบเพราะทำ...
เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ
บท
1. บทที่ 1 กาฝาก
2. บทที่ 2 หลานนอกไส้
3. บทที่ 3 ลูกไม่มีพ่อ
4. บทที่ 4 มีพ่อเหมือนไม่มี
5. บทที่ 5 ผู้ช่วยเชฟคนเก่ง
6. บทที่ 6 คิดถึงบ้าน
7. บทที่ 7 ถูกลวนลาม
8. บทที่ 8 ป้องกันตัวเอง
9. บทที่ 9 นี่แค่สั่งสอน
10. บทที่ 10 หลักฐานขัดเจน
11. บทที่ 11 สั่งสอน
12. บทที่ 12 ความจริง
13. บทที่ 13 ลูกทั้งคน
14. บทที่ 14 แค่สนุก
15. บทที่ 15 ผู้ช่วยเชฟสาว
16. บทที่ 16 อุบัติเหตุ
17. บทที่ 17 ยอมรับผิด
18. บทที่ 18 ดูแลคนเจ็บ
19. บทที่ 19 คนไข้พิเศษ
20. บทที่ 20 หนุ่มเนื้อหอม
21. บทที่ 21 สาวเมิน
22. บทที่ 22 ตามตื้อ
23. บทที่ 23 ที่หมายใหม่
24. บทที่ 24 ไม่นับเป็นพ่อ
25. บทที่ 25 ทางใครทางมัน
26. บทที่ 26 เพื่อนกัน
27. บทที่ 27 ไม่อยากเป็นเพื่อน
28. บทที่ 28 ลูกสาวผม
29. บทที่ 29 เข้าใจผิด
30. บทที่ 30 ปกปิด
31. บทที่ 31 อยู่ไม่เป็นสุข
32. บทที่ 32 ลักกินขโมยกิน
33. บทที่ 33 ความแตก
34. บทที่ 34 กรรมตามทัน
35. บทที่ 35 ตามสาวถึงบ้าน
36. บทที่ 36 ว่าที่หลานเขย
37. บทที่ 37 ฝากเนื้อฝากตัว
38. บทที่ 38 ฝันดี
39. บทที่ 39 จงใจชน
40. บทที่ 40 เจ็บตัว
ย่อ
ขยาย
