บทที่ 55 คิดว่าข้าเย่เซียวฉางคนนี้กินแล้วทิ้งง่ายๆ หรือ

คนด้านบนไม่ฟังเสียงประท้วงเขาดูดกลืนปลายถันอย่างหลงใหล ลิ้นสากไต่ทั่งตัวก่อนจะมาหยุดกลางกายสาว มือร้อนกอบกุมเนินเนื้อที่มีเพียงหย่อมขนบางเบา ขาเรียวปิดแนบเอาไว้ เย่เซียวฉางไล้ต้นขาเบาๆ จนนางทนไม่ไหวแยกเรียวขาออก เขาไม่รอให้นางตั้งตัวได้ แนบริมฝีปากลงที่กลีบอ่อนนุ่มทันที มือสองข้าเปิดกลีบสาวออกฝั้งลิ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ