บทที่ 24 บทที่ 23

บทที่ 23

หลังออกจากเรือนของฮูหยินเอก

เซียวหานไม่ได้กลับไปยังห้องทำงานของตนทันที ฝีเท้าหนักแน่นของเขาก้าวผ่านระเบียงยาวของจวนแม่ทัพ

ใบหน้าคมเข้มเคร่งขรึม

แววตาลึก

เหมือนกำลังจมอยู่ในห้วงความคิด

คำพูดของนางยังคงก้องอยู่ในหัว

ข้าและลูกทำผิดอะไร…

เขาหยุดเดินกะทันหันมือกำแน่นเล็กน้อยก่อนจะคลายออกช้า ๆ

“...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ