บทที่ 31 บทที่ 30

บทที่ 30

ยามค่ำคืนปกคลุมจวนแม่ทัพด้วยความเงียบงัน

ลมหนาวพัดผ่านชายคาเบา ๆ เปลวไฟจากตะเกียงแกว่งไกวตามแรงลม เงาบนผนังสั่นไหวราวกับสิ่งมีชีวิต ภายในเรือนของฮูหยิน

ทุกอย่างถูกจัดวางอย่างเป็นระเบียบ เรียบร้อยเกินไป

เหมือนสถานที่ที่เตรียมพร้อมจะ “จากไป” มากกว่าจะอยู่อาศัย

เหมยหลินนั่งอยู่ข้างโต๊ะไม้

เบื...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ