บทที่ 37 บทที่ 36

บทที่ 36

สายลมพัดผ่านป่าเงียบงันใบไม้ไหวเสียดสีกันเบา ๆ

แต่บรรยากาศระหว่างคนสองคนกลับตึงเครียดยิ่งกว่าสนามรบเหมยหลินยืนอยู่ท่ามกลางวงล้อมอุ้มลูกแนบอกแน่นแววตานิ่งไม่สั่นไหวแต่ภายในกำลังปะทะกันอย่างรุนแรง

คำพูดของเซียวหานยังคงก้องอยู่ในหัว

“ตอนนี้มีศึก…เจ้าออกมาข้างนอกพร้อมเด็ก คิดว่าฉลาดหรือ”

เขาพู...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ