บทที่ 46 บทที่ 45

บทที่ 45

เช้าที่เปลี่ยนไปแสงอรุณแรกของวันส่องลอดผ่านม่านบางตกกระทบปลายเตียงอย่างอ่อนโยน เหมยหลินค่อย ๆ ลืมตาขึ้น

ความรู้สึกแรกไม่ใช่ความระแวดระวัง

ไม่ใช่ความว่างเปล่า

แต่เป็น…ความสงบนางชะงักเล็กน้อยเหมือนเพิ่งรู้ตัวเมื่อคืน…สายตาค่อย ๆ เคลื่อนไปด้านข้าง ก่อนจะหยุดเซียวหานยังอยู่ที่เดิมนั่งพิงเสาไ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ