บทที่ 111 ผมไม่ยุ่งไม่ได้หรอกนะ...เพราะผมเป็นสามีเธอ

อัครจ้องมองจอมทัพด้วยสายตาที่ไม่พอใจสักเท่าไหร่ แต่ก็พยายามปรับสีหน้าให้เป็นปกติที่สุดเท่าที่จะทำได้ เพราะเขาไม่อยากมีเรื่องกับใครระหว่างปฏิบัติหน้าที่ช่วยชีวิตคน

“คุณน่ะเอง มีธุระอะไรครับ”

“ผมมีเรื่องสำคัญจะคุยกับคุณหมอ เชิญที่ร้านกาแฟครับ”

“ไม่จำเป็นมั้งครับ เราไม่น่าจะต้องคุยกันยาวขนาดนั้น ผมม...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ