บทที่ 106 บทที่ 106

บรรยากาศรอบตัวลดอุณหภูมิลงจนหนาวเหน็บ ทั้งสองคนยืนประจันหน้ากันโดยมีระยะห่างเพียงสองก้าว ทว่าในความรู้สึก มันกลับห่างไกลกันราวกับอยู่คนละฟากโลก

คณุตม์ค่อยๆ กำมือที่ค้างอยู่กลางอากาศแน่น ดึงกลับมาแนบลำตัว “เธอรังเกียจฉันขนาดนั้นเลยเหรอเทียร์”

ธีรดาจ้องลึกเข้าไปในดวงตาดุดันที่กำลังสั่นไหวคู่นั้น

เธ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ