บทที่ 15 บทที่ 15

เสียงระบบล็อกประตูดิจิทัลทำงานดังกริ๊ก ทันทีที่บานประตูไม้สีเข้มของเพนต์เฮาส์ปิดสนิท ความเงียบสงัดก็พุ่งเข้าสวมกอดคนทั้งสอง

ธีรดาก้มลงถอดรองเท้าส้นสูงสีดำขนาดสี่นิ้วออก ปล่อยให้มันล้มระเนระนาดอยู่บนพรมเช็ดเท้าหน้าประตูโดยไม่สนใจจะจัดให้เข้าที่ ปลายเท้าเปลือยเปล่าเหยียบย่ำลงบนพื้นหินอ่อนที่เย็นเฉียบ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ