บทที่ 38 บทที่ 38

เขาไม่ถนัดพูดคำปลอบใจจำพวก 'ทุกอย่างจะดีขึ้น' หรือ 'อย่าคิดมากเลย' คำพูดโลกสวยพวกนั้นมันใช้ไม่ได้จริงกับคนที่กำลังเผชิญหน้ากับความเน่าเฟะของสังคม สิ่งเดียวที่หมาป่าอย่างเขาทำได้ คือการเปิดแผลของตัวเองให้เธอเห็น เพื่อให้เธอรู้ว่าบนโลกที่โหดร้ายใบนี้... เธอไม่ได้ถูกทิ้งให้เจ็บปวดอยู่เพียงลำพัง

"ตอนอา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ