บทที่ 20 โดนดีแน่..ยัยหมาบ้า!

“ย๊ากกกกกก...” เธอกระโดดแตะผ่ากลางอากาศตรงหน้า ทว่า เขาหายไปจากตรงนี้แล้ว เธอชะงัก หันมองรอบกาย อย่างงงงัน “ไม่มีใครอยู่สักคน...ไม่มี...หายไปไหน!!!”

เขาไปแล้วจริงๆ แล้วเธอจะยังอยู่อีกทำไมล่ะ เธอไม่รอช้าให้ต้องมีเรื่องกับใครอีก สองเท้าวิ่งเร็วรี่ออกจากห้องเก็บไวน์นั้นไปโดยไม่เหลียวกลับมองหลังอีกเลย

...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ