บทที่ 41 ในโลกนี้..ไม่มีอะไรที่ผมแพ้

“โอเค” สมชายพยายามกลืนอย่างยากลำบาก แต่ท้ายที่สุดก็หมดเกลี้ยง “ไปกันได้รึยัง”

“เจ๊ดีใจที่มีลูกค้าเข้าร้าน หรือว่าดีใจที่ได้เจอเนื้อคู่”

“หล่อนรู้ได้ยังไง ฉันเห็นเขาแวบแรกนะ ก็รู้ได้ทันทีเลยว่าพรหมจรรย์ของฉัน กำลังจะถูกทำลายลงด้วยน้ำมือของเขา...คิดแล้วเนื้อเต้นยุบยิบยุบยับไปหมด” พูดพลางหัวเราะคิกคั...