บทที่ 86 ต้องมีใครสักคนพาเธอมาที่นี่!

หญิงสาวเป่าลมออกปากจนเกิดเป็นควันอวล ก่อนหันหลังจะก้าว และแล้วเธอกลับรู้สึกเหมือนมีใครวิ่งผ่านหลังเธอไปอีกหน คราวนี้ เธอแน่ใจแล้วว่าไม่ปกติ อาจเป็นสิ่งเร้นลับก็ได้ เธอไม่ยอมหันกลับไปดู สองขาสั่นจนก้าวแทบไม่ออก

“ไปเถอะ!”  

มือหนึ่งสะกิดที่บ่าเธอ เธอตกใจหันขวับ กำหมัดแน่นเตรียมชก แต่ชายหนุ่มจับหมัดเ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ