บทที่ 32 หมดกันภาพลักษณ์

ตอนที่ 32 หมดกันภาพลักษณ์

ผ่านไปครู่ใหญ่

ใบหม่อนเข้าห้องน้ำล้างหน้าเรียกสติ พลางมองตนเองหน้ากระจก

"โอ๊ย...ทำไมเราถึงกล้าขนาดนั้นนะ"

เธอพึมพำกับตัวเองเบา ๆ ก่อนยกมือทั้งสองข้างขึ้นปิดหน้า นิ้วเรียวสั่นน้อย ๆ ด้วยความเขินอาย หัวใจเต้นแรงจนแทบได้ยินเสียงของตัวเอง ภาพที่เขาดูดกลืนยอดอกและความรู้สึกแปลก...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ