บทที่ 5 แก๊งหมาบ้า
ตอนที่ 5 แก๊งหมาบ้า
ณ ตึกวิศวกรรม คาบบ่าย
นักศึกษาหลายคนเดินสวนกันไปมา บ้างถือแบบร่าง บ้างหอบหนังสือ บ้างยืนจับกลุ่มพูดคุยกันก่อนถึงเวลาเข้าเรียน เสียงหัวเราะและเสียงสนทนาดังปะปนไปกับเสียงรองเท้าที่กระทบพื้นทางเดิน
บริเวณมุมประจำของกลุ่มนักศึกษาวิศวกรรมสี่คน ยังคงมีเสียงพูดคุยที่ดังโดดเด่นกว่าบริเวณอื่น
แก๊งหมาบ้า...ชื่อที่ใครหลายคนในคณะตั้งให้ เพราะพวกเขาไม่ใช่กลุ่มที่หาเรื่องใครไปทั่ว แต่เป็นกลุ่มผู้ชายที่ชอบแหย่ ชอบกวนคนอื่นไปเรื่อยๆ
บอสนั่งพิงเก้าอี้อย่างสบาย มือหนึ่งถือขวดน้ำ อีกมือวางพาดอยู่บนโต๊ะ
“เฮ้! บอส มึงมันร้าย”เสียงของเอ็ม หนึ่งในสมาชิกแก๊งหมาบ้า ดังขึ้นพร้อมกับสีหน้าทำเหมือนผิดหวังอย่างหนัก เขายกมือทาบอกตัวเองราวกับโดนเพื่อนทรยศ ก่อนจะส่ายหน้าไปมา
“กูอุตส่าห์อยากจีบก่อน แม่งชิงตัดหน้ากูเฉย”เอ็มพูดพลางเหลือบมองบอสด้วยสายตาคาดโทษ แต่ริมฝีปากกลับกลั้นรอยยิ้มเอาไว้ไม่อยู่ เพราะทุกคนในกลุ่มรู้ดีว่าเรื่องนี้ไม่ได้จริงจังอะไรนัก มันเป็นเพียงการหยอกล้อกันตามประสาเพื่อน
“กูท้าเลย ถ้ามึงจีบใบหม่อนติด กูเลี้ยงเหล้าตลอดปี”ไทเกอร์ สมาชิกแก๊งหมาบ้าอีกคนที่นั่งไขว่ห้างอยู่ข้าง ๆ ยกคิ้วขึ้นสูง ใบหน้ามีรอยยิ้มเจ้าเล่ห์เหมือนคนกำลังหาเรื่องสนุก
คำพูดนั้นทำให้เอ็มหันไปมองทันที“เอาจริงดิ?”
“เออสิวะ”ไทเกอร์ยักไหล่ ก่อนจะตบมือตัวเองเบา ๆ เหมือนประกาศข้อตกลงสำคัญ“กูอยากรู้เหมือนกันว่าคนอย่างบอสจะทำให้ใบหม่อนคนสวยใจอ่อนได้ไหม”
ด้านโอมที่ดูเรียบร้อยที่สุดในแก๊งหมาบ้า เขาเป็นคนที่มักจะพูดน้อยกว่าเพื่อน เขายืนพิงเสาอยู่ไม่ไกล พลางกอดอกมองภาพตรงหน้า ก่อนจะหัวเราะเบา ๆ“กูอุตส่าห์จองรอต่อคิวจีบใบหม่อนคนสวย”โอมพูดด้วยน้ำเสียงเสียดายเกินจริง“บอส มึงมันร้ายเงียบ”
คำกล่าวนั้นทำให้บอสกลอกตาเล็กน้อย เขาถอนหายใจออกมาอย่างเหนื่อยหน่ายกับความเล่นใหญ่ของเพื่อน“พวกมึงนี่นะดีแต่พูด”เขาส่ายหน้า ก่อนจะมองทีละคน“อีกอย่าง กูจีบเพราะกูอยากจีบ ไม่ได้อยากแข่งกับพวกมึง” น้ำเสียงนั้นจริงจัง
เพราะสำหรับบอส เรื่องของใบหม่อนไม่ใช่เรื่องเล่น ๆ เขาไม่ได้มองเธอเหมือนผู้หญิงคนอื่นที่เคยผ่านเข้ามาในชีวิต
ผู้หญิงบางคนอาจชอบเขาเพราะหน้าตา เพราะชื่อเสียง หรือเพราะความเป็นหนุ่มวิศวะที่หลายคนมองว่าน่าสนใจ แต่ใบหม่อนกลับแตกต่าง เธอไม่ได้สนใจเขาตั้งแต่แรกด้วยซ้ำ แถมยังมองเขาด้วยสายตาระแวง เพราะภาพลักษณ์ของเขาที่ดูเป็นผู้ชายอันตราย
และนั่นกลับเป็นสิ่งที่ทำให้เขาสนใจเธอมากกว่าเดิม
“โอ้โห...”ไทเกอร์ลากเสียงยาว ก่อนจะตบมือ
แปะ
แปะ
“ฟังดูจริงจังเหลือเกินครับคุณบอส”เขายิ้มกวน ๆ แล้วโน้มตัวเข้าหาเพื่อน“แต่ก็แค่จีบ”ไทเกอร์ยักคิ้ว“ยังไม่รู้เลยว่าใบหม่อนคนสวยจะรับมึงเป็นแฟนไหม”เขาชี้นิ้วไปทางบอสอย่างท้าทาย
“ยังไงพวกกูก็ยังมีหวังโว้ย”
เอ็มกับโอมพยักหน้ารับทันทีเหมือนเห็นด้วย“จริง”
เอ็มหัวเราะก่อนจะหรี่ตาลงเล็กน้อย “คนสวยและหยิ่งขนาดนั้น มันต้องประชันกันจีบเว้ย”
คำพูดนั้นทำให้ บอสยกยิ้มมุมปากเขาเอนตัวไปด้านหน้าเล็กน้อย ก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงเรียบ ๆ
“ใครกล้าจีบใบหม่อนแข่งกับกู...”บอสหยุดเว้นจังหวะ สายตาคมกวาดมองเพื่อนทีละคน“มึงได้เจอดีแน่”
คำพูดนั้นทำให้บรรยากาศเงียบไปชั่วขณะ แม้จะเป็นเพียงการพูดเล่น แต่สีหน้าของบอสกลับจริงจังอย่างที่ไม่ค่อยมีใครเห็น
เขาชี้หน้าเพื่อนทีละคน เอ็มที่กำลังหัวเราะอยู่ถึงกับชะงัก โอมที่ยืนพิงเสาอยู่ถึงกับขยับตัวตรงขึ้นเล็กน้อย
เพราะตลอดเวลาที่รู้จักกันมา พวกเขาเคยเห็นบอสกวน และมักจะเถียง บางทีก็ยิ้มเยาะเวลาถูกแซว แต่ไม่เคยเห็นเขาแสดงท่าทีหวงใครแบบนี้มาก่อน
โอมเลิกคิ้ว“เฮ้ย..ใครจะไปทำอย่างนั้นวะ”น้ำเสียงของเขาเต็มไปด้วยความแปลกใจ“กูแค่แซวเล่น”
ท่าทางนั้นของบอสทำให้ไทเกอร์ประหลาดใจ เขามองหน้าบอสอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะหัวเราะออกมา“มึงอย่าจริงจังนักดิ”เขาตบบ่าเพื่อนเบา ๆ เขาคิดว่าบอสคงจะเครียดและกลัวจะจีบใบหม่อนไม่ติดแน่ๆถึงได้มีท่าทางแบบนี้
“ถ้าใบหม่อนไม่คบกับมึง ผู้หญิงก็ยังมีอีกเยอะ”
คำพูดนั้นเหมือนตั้งใจปลอบ แต่ทันใดนั้นรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้า“โน่นไง”ไทเกอร์ทำเสียงดังขึ้น
“วู้!”เขายกมือโบก ก่อนจะชี้ไปยังนักศึกษาหญิงปีหนึ่งที่เดินผ่านมาทางนั้น
“น้องอิม!” หญิงสาวที่ถูกเรียกหยุดเดิน ก่อนจะหันมามองด้วยความตกใจ เธอเป็นน้องรหัสของไทเกอร์ และเป็นนักศึกษาวิศวกรรมปีสอง
“เพื่อนพี่ชอบ”ไทเกอร์พูดพร้อมชี้นิ้วไปทางบอสทันที น้องอิมถึงกับเบิกตากว้าง ใบหน้าค่อย ๆ ขึ้นสีแดงระเรื่อ
“พี่ไท!”เธอร้องออกมาอย่างเขินอาย ก่อนจะรีบหลบสายตาแล้วเดินจากไป
เอ็มเห็นภาพนั้นก็หัวเราะพร้อมผิวปาก“วิดวิ้ว!”
ส่วนโอมยกคิ้วขึ้น ก่อนจะหัวเราะตาม“น้องเขาเขินเลยวุ้ย”
แต่คนที่ไม่ขำด้วยกลับเป็นบอส เขาหันกลับมามองไทเกอร์ทันที สายตาคมขึ้นเล็กน้อย“ชอบพ่องสิ...ไอ้เชี่ย”บอสกัดฟันเล็กน้อย
คำด่านั้นทำให้ไทเกอร์หัวเราะออกมา“ทุกทีกูก็แซวเล่นแบบนี้ มึงจริงจังทำไมวะบอส”เขามองเพื่อนอย่างไม่เข้าใจ
“เพราะครั้งนี้ไม่เหมือนทุกทีไง กูเรียบร้อยแล้ว! ต่อไปห้ามแซวแบบนี้อีก”บอสตอบหน้าตาย
จู่ๆคล้ายโอมจะคิดขึ้นได้ “เออ ช่วงนี้กูไม่เห็นมึงสูบบุหรี่เลยบอส มึงเลิกแล้วเหรอ”
“กูเลิกแล้ว”บอสตอบเสียงเบา
“จริงเหรอวะ”ไทเกอร์เลิกคิ้วด้วยความประหลาดใจ
“เออ!”บอสตอบ “สงสัยอะไรกันมากมายวะ พวกมึงนี่ เตรียมไปเรียนเลยไป”
ทั้งสามคนมองหน้ากันด้วยความรู้สึกหลากหลาย ไอ้บอสของพวกเขาดูแปลกไปจริงๆ ยังไม่ทันที่จะได้สนทนาอะไรต่อ
กริ๊งงงง
เสียงออดเตือนเข้าเรียนดังขึ้น นักศึกษาที่อยู่บริเวณทางเดินต่างเริ่มทยอยเข้าห้อง พวกเขาจึงลุกไปเรียนคาบต่อไป
