บทที่ 139 หน้าด้านมาหาถึงที่

“ถึงจะไม่มีตระกูลวัฒนศิริคอยหนุนหลัง ตระกูลหงษาของเราก็ใช่ว่าจะสิ้นไร้ไม้ตอก!” วรวุฒิอดไม่ได้ที่จะสวนกลับไปอย่างเหลืออด

เขาเบื่อหน่ายเต็มทน ทั้งที่เขาอาวุโสกว่าธนัท ประสบการณ์ก็โชกโชนกว่า แล้วทำไมต้องคอยดูสีหน้าอีกฝ่ายอยู่ตลอดเวลาด้วย?

ยกเลิกสัญญาไปเสียได้ก็ดี เขาจะได้พิสูจน์ให้เจ้าสัวใหญ่เห็นว่า เข...