บทที่ 1 ตายเเล้วไปไหน?
เเพทริคคือหนุ่มลูกครึ่งหน้าตาหล่อเหลา ความสูงมากกว่า192เซนติเมตรทำให้เขาโดดเด่นท่ามกลางฝูงชน อีกทั้งเขายังมีผิวขาวราวหิมะ ริมฝีปากเเดงระเรื่อราวกับทาลิปสติกสีชาด
ทว่าเขากลับต้องจบชีวิตลงในวัย22ปีเท่านั้น เพราะหลังจากที่เขาเรียนจบมหาวิทยาลัยชั้นนำของประเทศ เขาก็จัดปาร์ตี้เซ็กส์หมู่ในเพนเฮาส์หรูกลางกรุง
เเต่อนิจจา...
ในตอนที่เเพทริคกำลังโล้สำเภากับหญิงสาวนางหนึ่ง หน้าอกด้านซ้ายก็พลันเจ็บปวดขึ้นมาจนหายใจไม่ออก ทำให้เกิดอาการช็อกเเละหัวใจวายเฉียบพลัน
รู้ตัวอีกที เขาก็มายืนมองหญิงสาวในสภาพเปลือยเปล่า กำลังช่วยกันหิ้วร่างของใครบางคนโยนลงน้ำเพื่อหนีความผิด
"....."
ใช่เเล้ว...
คนที่ถูกโยนลงไปก็คือตัวเขาเอง ส่วนที่ยืนอยู่ตอนนี้ก็เเค่วิญญาณที่หลุดออกจากร่าง อันที่จริงเขาไม่นึกโทษหญิงสาวพวกนั้นเลยด้วยซ้ำ ผู้หญิงพวกนั้นไม่ผิด ก็เเค่กลัวว่าจะถูกจับติดคุก เพราะทำให้ผู้ชายดีๆคนหนึ่งตายคาอกในตอนที่ถึงจุดสุดยอด
อ่าา....
"ยังได้ไม่หมดทุกคนสินะ"
ควับ!
เขาหันกลับไปมองวิญญาณด้านข้างด้วยสีหน้าโกรธขึ้ง ก่อนจะลอยเข้าไปหาด้วยท่าทางคุกคาม เเล้วชี้นิ้วสั่นๆไปทางหญิงสาวที่กำลังทยอยออกจากเพนเฮาส์ทีละคน
"ฉันเพิ่งจะอึ๊บไปเเค่เเปดคน"
"....."
"เเค่เเปดคนเท่านั้น!"
เเพทริคเเทบจะงับหัวเหม็นๆเเล้วกลืนลงท้อง ถ้าไม่ติดว่าวิญญาณตรงหน้ามีเขาเเหลมๆงอกออกจากหน้าผาก
"จะเสียใจทำไม เเค่คุณยอมรับข้อเสนอของผมทุกอย่างก็จบ"
"ตะ...เเต่"
"เลือกเอา ว่าจะไปเกิดใหม่ในโลกใบใหม่ที่ดีกว่าเดิม หรือจะไปชดใช้เวรกรรมอยู่ในนรก"
"....!!"
เเพริคหน้าม้านทันที เพราะอันที่จริงเเล้วชายตรงหน้าเขาคือยมฑูตที่มีกล้ามเป็นมัด มีดวงตาเเดงฉานราวกับดวงไฟลุกโชน เเถมยังยื่นข้อเสนอให้เขาไปเกิดใหม่ในโลกต่างมิติ
"โลกที่เเกบอกจะเป็นยังไงก็ไม่รู้ อยู่ดีๆมายื่นข้อเสนอให้วิญญาณที่เพิ่งตายเนี่ยนะ?"
"มองจากดาวอังคารยังรู้เลยว่าตอเเหล!"
"....."
"หรือไม่จริง คนบ้าที่ไหนมันจะมา..."
กึก!
เเพทริคเบิกตามองปลายเล็บสีดำสนิท ที่ตอนนี้อยู่ห่างจากใบหน้าเพียงเเค่คืบ เเถมยังกระดิกไปมาราวกับท้าทายความโกรธของเขา
"สามข้อ"
"ห๊ะ?"
"หากคุณยอมรับข้อเสนอของผม คุณสามารถขอพรได้สามข้อ"
ใบหน้าหล่อเหลาพลันบิดเบี้ยวขึ้นมาทันที รีบดีดตัวห่างจากร่างโปร่งเเสงของวิญญาณตรงหน้า เเล้วลอยไปยังผิวน้ำที่มีร่างขาวซีดนอนจมอย่างน่าอนาถ
"ขนาดตายเเล้วยังหล่อเลยเนอะ"
"....."
เขาเพ่งพินิจร่างนั้นด้วยเเววตาเศร้าหมองอยู่ครู่หนึ่ง เเต่เพื่อไปให้ถึงเป้าหมายสูงสุดของชีวิต เขาจึงค่อยๆฉีกยิ้มมุมปาก สีหน้าเต็มไปความหื่นกามอย่างปิดไม่มิด
"ได้...ฉันจะไปเกิดใหม่ในโลกที่นายต้องการ พร้อมกับพรวิเศษอีกสามข้อ"
เเพทริคลอยกลับมาหายมฑูตริมสระด้วยสีหน้าเเปลกๆ มือไม้ของเขากระตุกเหมือนคนอดกลั้น นั่นเพราะว่าในใจของเขาเอาเเต่กรนด่ายมฑูตตรงหน้า สาปเเช่งให้วิญญาณเเตกสลายไม่ได้ผุดไม่ได้เกิด
"......"
"เเต่นายห้ามเบี้ยวเด็ดขาด ไม่งั้นฉันฆ่านายเเน่"
ร่างโปร่งเเสงเผยรอยยิ้มกว้างอย่างถูกใจ จ้องมองร่างงดงามด้วยเเววตาวาววับ ก่อนจะอ้าเเขนออกกว้าง เเล้วเอ่ยถามความต้องการของอีกฝ่ายด้วยน้ำเสียงรื่นเริง
"บอกความต้องการของเจ้ามาสิ"
"....."
เเพทริคยกนิ้วขึ้นมากัด ก้มมองความใหญ่โตที่หลับไหลด้วยเเววตาปวดร้าว กระทั่งความคิดบางอย่างก็เเวบเข้ามาในหัว
ปิ๊ง!
"ฉันคิดออกเเล้ว!"
"ว่ามาเลยสิ ความปารถนาของเจ้า"
เเพทริคไม่เข้าใจว่าทำไมยมฑูตตรงหน้าต้องเปลี่ยนสรรพนามเรียกตนเอง เเถมยังยื่นข้อเสนอเหมือนกับยักษ์จินนี่ในนิทานหลอกเด็ก เเต่เมื่อเขาลองมาคิดทบทวนดูอีกครั้ง ต่อให้เขาจะไปชดใช้กรรมในนรก หรือไปเกิดใหม่ก็คงไม่ต่างกัน
ดังนั้น...
เขาจึงเลือกหนทางเเห่งความสุขให้กับตนเอง
"พรข้อเเรก..."
"....."
"ฉันขอให้ตัวเองมีเสน่ห์ดึงดูด ใครเห็นใครก็รัก"
ดวงตาเเดงฉานไล่มองเเพทริคตั้งเเต่ศีรษะจรดปลายเท้า ในเมื่ออีกฝ่ายช่างเป็นมนุษย์ที่มีเสน่ห์เย้ายวนน่ามอง จะปล่อยให้ตายเปล่าๆก็ช่างน่าเสียดาย
"เเล้วข้อสองหล่ะ?"
"ฉันขอให้ตัวเองมีรูปร่างหน้าตาเหมือนเดิม"
ยมฑูตพยักหน้าหงึกหงัก เนื่องจากไหนๆอีกฝ่ายก็ไม่จำเป็นต้องเปลี่ยนอะไรมากมายอยู่เเล้ว ในโลกใบใหม่ที่เเสนจะพิศดารนั้น เเพทริคคือสิ่งมีชีวิตที่เเสนจะงดงามเเละเเปลกเเยก
"ข้อสาม"
เเพทริคก้มหน้ามองปลายเท้าของตัวเองสักพัก ก่อนจะเผยรอยยิ้มบิดเบี้ยวออกมาจนมุมปากกระตุก เเล้วเอื้อนเอ่ยความปารถนาของตนด้วยน้ำเสียงมุ่งมั่น
"ฉัน...."
".....?"
"อยากมีฮาเร็มเป็นของตัวเอง"
"......"
"ขอเนื้อเเน่นๆนะ จับเเล้วเต็มไม้เต็มมือ เอวพริ้วๆยิ่งดี"
"....."
เเพทริคก้มหน้ามเองเจ้าโลกของตัวเองด้วยความภาคภูมิใจ จินตนาการถึงฮาเร็มสุดหรูที่มีชายหนุ่มรูปงามเป็นเจ้าของ พร้อมทั้งทาสบริวารที่มีก้นเด้งๆหญ่ๆน่าฟัด
อ่าห์....
เเค่คิดก็ขนลุกซู่ขึ้นมาทันที โดยเฉพาะเเก่นกลางกายอันใหญ่ ที่บัดนี้ชูคอขู่คำรามอย่างน่าเกรงขาม
